Citizen

Gisteren met schoonneef naar Patronaat geweest voor optreden van Citizen met als support act Modern Color.

Modern Color kon mij niet heel erg boeien. Het klonk in mijn hersenen of de stem in een andere toonsoort was dan de muziek en achter het drumstel zat een langharige Aziaat die af en toe een schreeuw-intermezzo hield. Tussen deze acts werd het podium voorbereid voor Citizen. Omdat er in de kleine zaal nog een optreden aan de gang was, konden we hier ook even kijken en luisteren. Hier was Rita Dakota (uit Wit Rusland) bezig met een relaas in het Russisch. Tussen de nummers door was er telkens een monoloog die langer duurde dan de nummers zelf. Blijkbaar verstond een groot deel van het publiek het wel.

Na een kwartiertje begaven we ons weer naar de grote zaal. Het optreden van Citizen stond als een huis. Emogrunge. Het publiek werd veelvuldig aangespoord om te stagediven, crowdsurfen, springen en om moshpits te vormen. Daar werd gretig gehoor aan gegeven. De stemming zat er goed in. De muziek was afwisselend ingetogen/melodieus en heftig/rauw. Ik hoop dat niemand van het publiek zich heeft bezeerd. Ik bleef veilig aan de kant staan. Ook om vanwege mijn lengte geen zicht weg te nemen.