Terug naar fabrieksinstellingen

Twee maanden na de constatering van mijn hartritmestoornis was het zover: Er ging een poging ondernomen worden om mijn hart weer te voorzien van een regelmatige sinusgolf. Gisteren meldde ik mij bij Medische Kliniek Velsen voor een hartfilmpje. Een laatste check wees uit dat mijn boezem(s) nog fibrilleerde(n).

Vanmorgen meldde ik mij er weer. Dit keer waren er een verpleegkundige, anesthesist en cardioloog om de cardioversie (schok) uit te voeren. Ik ging liggen en kreeg een infuusnaald, apparatuur om bloeddruk en hartslag te monitoren en kreeg een narcosemiddel toegediend via het infuus. Ik ging van een wakkere toestand over in een droomtoestand en opeens was ik weer in het normale bewustzijn. Zonder het gevoel van wakker worden. Ik kan me de droombeelden niet meer herinneren en blijkbaar heb ik ook de oplawaai niet gevoeld. Totaal duurde het maar een paar minuten.

Ik hoorde de piepjes van de hartslagmonitor. Die waren regelmatig. Als dat mijn hart was, was dat een goed teken. Het bleek goed gelukt te zijn. Ik voelde me niet anders dan ervoor behalve de rust in mijn borstkas. Al die tijd ervoor voelde ik wel een onrust daar. Ik weet niet hoe lang al. Voor mij was het normaal. Maar die rust is echt nieuw voor mij. Net of ik een gereviseerde motor heb.

Er werd nogmaals een hartfilmpje gemaakt. Die was prima. De vraag is hoe lang dit nu stand houdt. Ik denk dat ik zonder eigen apparatuur of hartfilmpje ook wel snel doorheb als het weer mis is. We gaan het meemaken.


Reacties

Geef een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie gegevens worden verwerkt.