Ik was op een cursusdag voor het fotograferen van sterren. Het lukte me niet goed, maar op een bepaald moment begon ik het onder de knie te krijgen.
Na afloop liep ik naar huis en nam onderweg wat foto-opnamen. Het was aardedonker, geen kunstlicht in de wijde omgeving. Ik hoorde een auto aankomen, ik zag hem niet, lichten uit, en maakte er een foto van. Die lukte bijzonder goed. Ik maakte nog willekeurig wat foto’s in het pikkedonker en zag op het resultaat op het schermpje dat er een kat- of hondachtig beest naast me liep. Ondertussen begonnen mijn ogen wat gewend te raken aan het donker en ik kon toch het één en ander onderscheiden. Ik zag ineens van alle kanten katachtigen aan komen lopen, jonge dieren en ook oudere. Ik liep door maar ze leken met z’n allen op mij af te komen. Ik probeerde van ze weg te lopen maar dat lukte niet. Ze waren prachtig, maar het was een beangstigend situatie. Ik pakte 1 van de grootste beesten bij de snuit en begon hard met mijn camera op het achterhoofd te rammen. Wel zielig maar ik moest mijzelf hieruit zien te redden. Een kleine tijdsprong later bleek ik er afgekomen te zijn met een litteken in de vorm van een grote tandenafdruk.
Toen werd ik wakker en moest naar de wc. Ik kwam terug en zette NPO Radio 1 aan. Een man aan het woord die het had over het belang van bondgenoten, veel wapens om de vijand af te schrikken. Omdat ik allergisch ben voor het nieuwe narratief dat we ons voorbereiden op oorlog, zette ik de radio, zoals zo vaak als er weer propaganda wordt uitgezonden), meteen weer uit en ik besloot dit meteen maar even op te schrijven als introductie om mijn standpunt iets verder toe te lichten.
Als er kwaad geschied tegen mij, tegen mijn gezin, familie, land, bondgenootschap, wil ik mij, of wil ik dat wij ons, dan kunnen verdedigen? Ja, uiteraard. Maar tegen welke prijs wil ik mezelf bewapenen? Zodanig dat we geen geld meer hebben om een normaal leven te leiden? Maar oorlogen ontstaan niet zomaar. En hoe weet je in een wereld van propaganda, complotten en nepnieuws of de leider van mijn land of bondgenootschap gelijk heeft? Wie zegt dat wij aan de goede kant van de geschiedenis staan.
Tijdens de huidige verschrikkingen in Gaza blijkt toch wel het tegendeel. Door tal van wereldleiders wordt dit veroordeeld, maar voor die van ons is er nog steeds geen rode lijn overschreden. De VS, onze bondgenoot, ja nu zeker weer nadat de deepstate hem weer onder controle heeft, waarschijnlijk dankzij de Epsteinlijst, nodigt het genocidemonster regelmatig uit en wordt feestelijk onthaalt alsof er niets aan de hand is.
Zo ook met Rusland, door het westen in de val gelokt om op te treden tegen de Oekraïne. En in plaats van dat te proberen te snappen, gaat vanaf nu een significant deel van ons geld naar de Oekraïne en naar een grotere defensie. Er zijn nog maar weinig Nederlandse politieke partijen die dit in meerdere of mindere mate doorzien: FvD, SP, LP, Bij1 en PvdD. Naar verwachting krijgen deze partijen bij lange na geen meerderheid, waardoor het tij niet te keren is en dit ons nog verder deze oorlog kan intrekken. Probleem is: propaganda werkt. De grootste partijen krijgen hun kiezers waar ze die hebben willen. Steeds meer olie op het vuur gooien is zeer zorgelijk en levensgevaarlijk.
Geen idee wat dit ons zal brengen, ik durf er niet teveel over na te denken, maar ik denk weinig goeds.
Geef een reactie