Avondloop door IJmuiden + strand

Toen Amber een verjaardag had in IJmuiden leek het ons wel handig als ik haar zou brengen en halen. In de tussentijd kon ik dan mooi een stukje lopen, in het donker. Via wat binnenstraatjes probeerde ik in een zo kort mogelijke weg op het strand uit te komen via IJmuiderslag. Onderweg zag/hoorde ik veel lallende jongelui. Niet echt een fijne plek/tijd om te lopen. Via een smal pad en tussen duinen door kwam ik uiteindelijk op het brede strand. Dat ziet er wat vreemd uit in het donker. Vanuit de richting van de zee werd ik aangekeken door honderden rode oogjes. Dan moesten de lampjes in de toppen van de windmolens op zee zijn. Toen ik na verloop van tijd het gevoel voor richting een beetje kwijt raakte zag ik dat het tijd was om weer terug te keren. Ik volgde het spoor op het schermpje van mijn Garmin om de weg naar het duinpad weer terug te vinden evenals de weg terug naar de auto. Evengoed liep ik nog twee keer een beetje fout/om.

Nighttrail Schoorl

Ik was, net als 206 anderen, via Facebook uitgenodigd voor een groepsloop in het donker door de duinen van Schoorl. Vanuit mijn werk pakte ik de trein naar Alkmaar. Daar stapte ik om 18:40 op de laatste bus richting St. Maartenszee. Ik stapte uit in Schoorl en liep naar het Klimduin, maar was een half uur te vroeg. Na wat rondgelopen te hebben vroren mijn vingers er inmiddels bijna af.

Op de afgesproken tijd vertrokken we met 6 lopers, bewapend met hoofdlampen. Er was een zeer heldere halfvolle maan. Er was net genoeg zicht om zonder kunstlicht over de bredere paden te lopen. We liepen echter voornamelijk over single tracks tussen de bomen op mountainbikeroutes. Dus een lampje was geen overbodige luxe.

Op een open stuk stopten we en gingen de lampen uit om het firmament te aanschouwen. Door de plek, zonder al te veel omgevingslicht en de goede helderheid was de hoeveelheid zichtbare sterren niet te tellen.

Inmiddels had ik het warm gekregen en konden zelfs mijn handschoenen uit.

Even later liepen we langs de gedenkplaat van Gerrie Knetemann, die daar op 2 november 2004 in het harnas overleed als gevolg van een hartaanval tijdens het afleggen van het mountainbikeparcours.

Na zo’n 10km haakten 2 lopers af en wij liepen nog een stukje door tot we weer uitkwamen aan de bovenkant van het Klimduin. Normaal kan je daar lekker naar beneden struinen, maar door het bevroren zand was het lastig afdalen. Beneden was een restaurant waar we met de eerder gestopte lopers nog wat hebben gedronken en nagepraat.

Gelukkig kon ik met Richard meerijden naar Alkmaar. Zijn auto stond echter in Bergen, dus we mochten eerst nog een extra stukje door de donkere duinen rennen.

Pierwaaitrail zonder lamp

Net wakker voor 2 wekkers om 4:45. Om 5:15 zat ik op de fiets naar IJmuiden. Ik fietste nog verkeerd, waardoor ik pas 5 minuten voor de start mijn startnummer in ontvangst kon nemen. Daarna snel opspelden. Ik was nog bezig mezelf in gereedheid te brengen toen het aftellen al bezig was. Ook bleek ik mijn hoofdlamp nog thuis te liggen. Vergeten in de tas te doen.

De eerste 5 kilometer ging langs het Kennemermeer en langs het strand. Bij Parnassia de duinen in. De route gaf het Laarzenpad aan, maar iedereen besloot om te lopen om de voetjes droog te houden. Ik liep hier nog tussen een groep hoofdlantaarndragers, dus ik kon meeliften op andermans licht. Al zagen ze prima, ze liepen na de Hazenberg het verkeerde pad in, het ruiterpad. Op de Starreberg besloot ik even op adem te komen en mijn proviand aan te spreken. De groep liep mij wat te snel, dus ik liet ze gaan en at een banaan.

Nu liep ik in het donker. Dat gaf rust. Beter dan al die lichtbundels. Aan de voet van de Brederodeberg bleek ik het klein paadje rechts van het officiële voetpad op te moeten. Ik kon dat paadje niet goed vinden en nam alsnog het grote pad. Maar omdat ik toch graag op het parcours wilde lopen liep ik van het pad af naar het blauwe lijntje dat mijn navigatieapparaat aangaf. In de verte zag ik 2 lampen. De lampen hielden even stil toen ze allerlei gekraak in het struikgewas hoorden. Even later verscheen ik, zonder lamp. Ze dachten vast dat het een hert was. Ik liep achter deze deelnemers die ik de rest van het parcours afwisselen voor en achter mij had. Ze liepen regelmatig verkeerd of stonden bij een splitsing te twijfelen welke kant ze op moesten. Als ze mij niet hadden gebruikt als gids, hadden ze heel wat meer kilometers moeten lopen.

Tot twee keer toe viel ik op de grond. De eerst keer liep ik tegen een boomtak en viel achterover op het zand. Niets aan de hand. Daarna nog een kleine struikeling tijdens het beklimmen van de Koepelberg. Ik vond het een beetje jammer toen het licht begon te worden. Het was best te doen zo, zonder hoofdlamp. Helemaal omdat ik in NPZK inmiddels ongeveer blind de weg weet.

Vlak na het Hubertuspad speelde ik voor de tweede keer een beetje vals. Door iets om te lopen behield ik droge voeten. Die verleiding zou er niet geweest zijn als ik de weg hier niet zou kennen.

Een paar kilometer voor de finish voegden zich nog 2 lopers bij ons. We liepen een klein stukje gezamenlijk totdat ik besloot het nog wat rustiger aan te doen. Het groepje liep voor mij uit. Toen ze het laatste stukje nog verkeerd liepen kwamen we toch nog ongeveer gelijk aan. Kloktijd 02:55:12.

Er werd geklapt voor de finishers. De Pierewaaitrail is onderdeel van de Dutch Coast Ultra. Je kunt kiezen uit verschillende afstanden op verschillende delen van het parcours. De start is ’s avonds om 10 uur in Den Helder. Twee jaar geleden liep ik vanaf daar 25km tot Petten. Je kunt ook kiezen voor 50km, 75km en 100km. De eindstreep voor de 75km is het clubgebouw van Pierewaai. De 100km-lopers kunnen hier pauzeren en lopen er nog een Pierwaaitrail achteraan. Omdat je die trial ook afzonderlijk kunt lopen leek het mij leuk om deze eens te proberen. Er stond een lange rij tafels met daarop een buffet met calorierijk voedsel en drinken, waaronder ook lekkere biertjes van hoge gisting.

Na eten, drinken en napraten stapte ik op mijn fiets richting huis. Onderweg bedacht ik me dat dit één van de leukste loopevenementen was uit mijn loopcarrière.