Ik had afgesproken om mijn moeder op te halen om naar de film te gaan. Ik moest vanuit Velsen-Noord met de auto naar Haarlem Noord. Er was een ongeluk gebeurt bij de Velsertunnel waardoor het ruim een uur duurde voor ik daar via een grote omweg was. Daarna naar huis, hond uitlaten en liepen we naar de bushalte bij het Julianapark. Bus 244 had vertraging. Even later reed deze, met de tekst Geen Dienst, hard voorbij. Op het scherm stond dat de 244 toch nog moest komen. De minuten telden af. De bus was in aantocht. Er stopte nog een andere bus en weer reed er een 244 hard voorbij. Dat leek me niet de bedoeling. We stapten in de bus die wel gestopt was en stapten uit bij het station en liepen naar de Filmkoepel. Niet heel ver, maar voor iemand van 85 best een opgave. Vijf minuten te laat arriveerden we bij de bioscoop. We mochten nog naar binnen en omdat ze voorafgaand aan films een aantal trailers laten zien waren we eigenlijk nog prima op tijd. Mijn moeder kreeg een hoestbui, dus ik haalde nog even snel water. Toch was dit allemaal nog klein leed vergeleken met wat ons nu te wachten stond.

De film begon. We kregen oude archiefbeelden te zien van het moment dat Tel Aviv gesticht werd. De gebeurtenissen van 7 oktober werden belicht, zonder de Hannibalrichtlijn te noemen: de procedure die het IDF (Israëlisch defensieleger) toepast om te voorkomen dat Israëliërs gevangen worden genomen door de vijand. Ze hebben liever een dode Israëliër dan een gegijzelde Israëliër. De naam Hannibal zou verwijzen naar generaal Hannibal die voorkeur zou hebben gegeven aan zelfmoord door vergif boven gevangen genomen te worden door zijn Romeinse vijanden. Dit onderdeel kwam dus niet aan bod in de film, want het ging hier over NAZA, de term die het IDF gebruikt voor ‘nevenschade’ in Gaza. Een aantal IDF-leden werden anoniem geïnterviewd voor deze documentaire.

Bij het vermoorden van beoogde Hamasleden was bijvoorbeeld 20 NAZA toegestaan. Om niet de 20 mensen (veelal vrouwen en kinderen) te benoemen.Ze hebben een algoritmisch systeem, Lavender, om te bepalen in hoeverre iemand aan Hamas is gelieerd. Allerlei kenmerken geven meer of minder punten. Hoe meer punten, hoe hoger je op de ranglijst komt van het executieteam. Het systeem is verre van perfect. Er worden veel onschuldige mannen aangemerkt als Hamaslid en dus ook vermoord. De gebruikte procedure was: Where’s Daddy? Alle telefoons in Gaza zijn gehackt, waardoor iedereen kan worden afgeluisterd en gefilmd. De telefoons van de vrouwen en de kinderen van het beoogde Hamaslid worden gemonitort. Als bijvoorbeeld een kind zegt: ‘pappa is thuis’, dan kan dat de trigger zijn van het executieteam om in actie te komen. Op afstand besturen ze een drone en bombarderen de woning.

In een latere fase van de genocide waarbij de Gazanen naar het zuiden werden gedreven werden de woonwijken in het noorden op een kaart gemarkeerd met kleurtjes. De kleurtjes stonden voor een percentage achterblijvers in een wijk. Bij een percentage van 25% of lager was het toegestaan om de wijk te bombarderen en weg te vagen.

Lichamen werden niet of nauwelijks opgeruimd. Ze lagen overal verspreid, in massagraven of werden opgegeten door honden. Hier liepen jonge kinderen tussendoor.

Een IDF-lid vergeleek zichzelf met een nazi na gruweldaden pleegde tijdens de Holocaust.

Om de anonimiteit te waarborgen werden de interviews op een dak van een flatgebouw in Tel Aviv opgenomen. Vanaf het dak zie je de stad en de stad ziet jou niet. Er werd tijdens de interviews ingezoomd op de ramen van de omliggende appartementen. Je zag alleen de silhouetten van de IDF-leden en hun stemmen waren vervormd. Het zou er niet best voor ze uitzien als hun identiteit bekend zou worden.

Geen schokkende beelden in de film, behalve aan het eind. Er was een groot bombardement geweest met ingestorte flatgebouwen. Tussen 2 ingestorte vloeren zag je allemaal benen uitsteken. Ergens anders kroop een man tussen de ingestorte woonlagen om zijn vrouw en kinderen te zoeken en te roepen.

Tijdens de aftiteling bleven de weinige mensen in de zaal met een brok in hun keel aan hun stoel genageld. Deze documentaire maakte indruk.


Reacties

Geef een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie gegevens worden verwerkt.