Marsen en spinnen

Mijn dochter had laatst ontdekt dat ze in discotheek Escape spinning sessies geven. Het leek mij wel interessant om een keer mee te maken dus ik zou een keer meegaan en reserveerde een spinningfiets op 7 november. Gisteren dus.

Afgelopen week werden er nieuwe coronamaatregelen uit de kast getrokken die 6 november ingingen. De binnensportgelegenheden die nog waren uitgesloten, konden vanaf dan alleen nog worden betreden met geldige QR-code. Dit maakte weer het 1 en ander los in mij waardoor ik ook besloot naar de coronamars in Den Haag te gaan. Tegen mijn principes in moest ik dus ook een testenvoortoegangtest inplannen.

En zaterdag was er ook nog de jaarlijkse Klimaatmars, met uitzondering van vorig jaar toen er een Klimaatalarm was vanwege ook weer absurde coronamaatregelen. Dus zaterdagochten begon de voorpret. Ik ging een bordje maken en had iets bedacht wat op beide marsen een passende boodschap was.

Logistiek gezien een complex weekend. Het begon met de auto parkeren in een gratis parkeerzone in Amsterdam aan het begin van een tramlijn. Dwalend door blauwe zones kwamen we uiteindelijk in Sloten in een wijk waar gratis geparkeerd kon worden. Vervolgens konden we met de tram richting de Dam. De tram reed niet verder dan het Leidseplein ivm de mensenmassa op de Dam. Laatste stuk lopen. Maar we waren al te laat voor de start om ons bij de andere te voegen dus liepen we naar en plekje verderop in de route. Al snel hadden we (per toeval) mijn broer met zijn kinderen gevonden. We splitsten het gezelschap omdat wij daarna nog naar een verjaardag wilden en ik met mijn broer mocht meerijden naar Haarlem. We bereikten het eindpunt van de mars in het Westerpark met een podium met sprekers. Helaas moesten wij alweer gaan.

Verjaardag, eten bij vrienden. Dochter logeren, tussendoor nog op de fiets door de regen naar logeeradres om spullen te brengen.

De volgende dag moesten we ons om 10 uur melden bij de testenvoortoeganglocatie. Even in de rij, vervolgens op een stoel voor de test en 3 seconden later weer naar buiten. Dat viel mee. Vervolgens op de fiets naar het station. Met een wegens werkzaamheden vervangende bus naar Sloterdijk, met de trein naar Centraal, met de tram naar het Rembrandtplein.

Met moeite kregen we de toegangsdeur van Escape open. De QR-codes werden grondig met de ID’s vergeleken. We kregen schoenen. Toen ik deze probeerde vast te klikken op de pedalen lukte dat niet. Ik had tenslotte nooit eerder fietsschoenen in pedalen geklikt. Maar mijn schoenen bleken niet compatibel met de pedalen te zijn dus kreeg ik andere schoenen. Wonder boven wonder in mijn maatje 48. De sessie was al begonnen toen mijn schoenen eindelijk vastklikten.

Vrijwel meteen merkte ik dat ik de opdrachten niet 100% kon uitvoeren als ik de volgende dag de trap nog af zou willen lopen. Het was al meteen loodzwaar voor een ongetrainde spinner. Maar als je af en toen zittend ging fietsen in combinatie met de muziek en de mooie lichtshow was het verder prima uit te houden.

Na 45 minuten was het klaar en haastte ik mij lopend naar Amsterdam CS. Vanaf daar met de trein naar Den Haag CS (2x overstappen). De treinen reden niet zoals ze zouden moeten rijden. Ik kwam aan bij de demonstratie toen het eigenlijk al was afgelopen en het Malieveld vol begin te stromen. Ik had min of meer afgesproken met mijn broer om mee terug te rijden, dus ik zocht rustig de menigte af naar hem en ondertussen zag ik de vele demonstranten voorbij komen. De meest uiteenlopende types vonden hier elkaar met het gedeelde standpunt om zo snel mogelijk te stoppen met de coronamaatregelen en/of de corona-injecties.

Gelukkig hoefde ik niet met de trein terug naar huis maar kon ik meerijden met de broer die ik waarschijnlijk niet gevonden zou hebben zonder er een telefoontje aan te wagen.

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.