Gisteren fietste ik met mijn oudste dochter en de hond naar het Amsterdamse Bos. Precies bestemming was Bloesempark.
Toen we ongeveer een uur lang langs Schiphol hadden gereden, met bijbehorende bulderende laag overvliegende aluminium vogels, kwamen we in het Amsterdamste Bos. Op een bankje in de zon, bij een drinkwaterpunt, namen we een pauze. We aten croissants. De hond lustte daar ook flink wat stukjes van.
We fietsen verder naar Bloesempark. De hond bleek er niet in te mogen. Mijn dochter liep het park in en ik liep even rond met de hond. Die liep een moddelslootje in en kwam eruit met een zwarte onderkant. De bovenkant was nog wit. Voorbijgangers konden hun lachen niet inhouden toen hij voor de ingang van het park stond.
Ik tilde de vieze hond in de mand en we fietsten tot de Bosbaan, ter hoogte van het bezoekerscentrum, alwaar weer een pauze werd ingelast. Vervolgens reden we een stuk langs de oude trambaan, door Oud Zuid, een stukje door het Vondelpark, waar het vol zat met mensen die genoten van het mooie weer. Even later reden we door het Rembrandtpark. Hier was het een stuk rustiger.
Na weer een stukje stad kwamen we in het Westerpark. Daar streken we neer op een terras van een horecagelegenheid en bestelden een biertje. Dat smaakte goed zeg! Enige tijd later vertrokken we richting Haarlem. Maar onderweg besloten we nog Ruigoord aan te doen. Dit bleek goed te vinden via bewegwijzering. We liepen hier even rond om de sfeer te proeven en stapten daarna weer op de fiets om via Spaarndam huiswaarts te keren. Eerst richting Noordzeekanaal, daarna een stuk langs het kanaal en toen via Buitenhuizen richting Spaarndam. Volgens mij was dat enigszins om. Lang zijkanaal C namen we nog een pauze op een steiger. De hond at gezellig pinda’s met ons mee.
Even later fietsten we over de dijk van Spaarndam en sloegen af bij het boezemkanaal, een stuk langs de Mooie Nel en het Spaarne, de Zaanenlaan tot de kermis en binnendoor naar huis.
Oei: ’s Avonds bleek dat onze gezichten waren verbrand.
Geef een reactie