De duinen tussen Haarlem, Bloemendaal, Velsen en de Noordzee zijn gelukkig altijd zonder bebouwing gebleven. Meestal stopten ze met bouwen als het terrein te ruig en te wild werd. De wegen ter hoogte van het Kopje van Bloemendaal waren en zijn hierop een uitzondering. Ter hoogte van de Lage Duin en Daalseweg, nabij het Halve Maantje, was in 1790 de buitenplaats Duin en Daal gevestigd. Omstreeks 1900 kreeg tuinarchitect Leonard Anthony Springer de opdracht voor deze omgeving een wegennet te ontwerpen, alwaar percelen werden verkocht voor de aanleg van villa’s. De duinrand, die ook hier hoog is, waarschijnlijk als gevolg van eeuwenlange aanplanting van helmgras, die waarschijnlijk al behoorde tot de buitenplaats, ging deel uitmaken van dit plan. Zodoende werden daar de Hoge, de Midden en de Lage Duin en Daalseweg ingetekend en vervolgens uitgevoerd. Hier kwamen ook de villa’s Karmel en Kijkduin, daar waar ook de gelijknamige trappen zijn, niet wetende dat dit 50 jaar later, op zondag 19 februari 1950, mede de omstandigheden creëerde waardoor het noodlot toesloeg voor een Amsterdamse jongeman. Zo lezen wij in de Nieuwe Haarlemsche Courant die een dag later verschijnt:
Een zeer ernstig ongeluk met dodelijke afloop heeft Zondagmiddag plaatsgehad nabij de Hoge Duin en Daalseweg in Bloemendaal. Drie Amsterdamse jongens fietsten omstreeks twee uur in Noordelijke richting op de Hoge Duin en Daalseweg. Telkens wanneer zij een hoogte moesten nemen, stapten zij af en namen zij hun fiets aan de hand. Zo deden zij ook bij de hoogte nabij de trap, die naar de Midden Duin en Daalseweg voert. Toen zij bovenaan waren aangekomen begaven de jongens zich naar het voetpad aan de Oostzijde van de weg. Daar stapten zij weer op hun fietsen en de jongen, die vooraan reed, de 15-jarige leerling-lettergieter W. F. J. M, R., sloeg vandaar het zijpad in, dat naar de trap leidt. Zijn metgezellen, die hem even later volgden, zagen hem toen ook zij op het pad fietsten, nergens, totdat zij bij de trap waren gearriveerd. Zij zagen hun vriend naast zijn fiets op het tweede plateau van de trap liggen. De jongen heeft de trap waarschijnlijk niet gezien, is toen doorgereden en naar beneden gevallen. Dokter Westenburg constateerde een zware hersenschudding en een zeer ernstige schedelwond. De jongen werd per auto naar het ziekenhuis St. Joannes de Deo in Haarlem vervoerd, waar hij Zondagavond aan de bekomen verwondingen is overleden. Zijn ouders, die door de Amsterdamse politie waren gewaarschuwd, hebben hem in de loop van de avond bezocht.
Tegenwoordig staan er hekjes bovenaan de Karmel- en Kijkduintrap. Waarschijnlijk zijn die vlak na dit noodlottige ongeluk geplaatst. Maar, er zijn geen hekjes bovenaan de trap zonder naam. Blijkbaar vonden ze dat niet nodig. Bovendien is hier maar een kort paadje zonder bocht en zie je, als het goed is al vanaf het begin de trap/afgrond.
Het plan is om mij deze week nog een keer te begeven naar deze naamloze trap om nog een laatste keer hoogtemeters te trainen voor de beklimming van de Faulhorn, met bijna 3000 hoogtemeters, over 11 dagen. Dat wordt nog een intensief loopweekje met net een zwaar loopweekend achter de rug (zaterdag 16km en zondag 27km) en a.s. dinsdag weer intervaltraining en a.s. vrijdag de Grachtenloop. Daarna pak ik even rust voor de grote uitdaging.
Geef een reactie