Ik kon nauwelijks opstaan want het was in mijn rug geschoten. Gelukkig trok het in de loop van de dag deels weg waardoor ik dacht toch mee te kunnen doen aan de Grachtenloop, gisteravond.
Het was al weer lang geleden dat ik mee had gedaan met dit evenement, in 2010 en 2011 deed ik mee. Dus bijzonder dat ik weer eens meedeed. Ik heb hiermee ook weer flink bespaard op mijn contributie van Loopgroep03, die onze startbewijzen voor een flink aantal loopevenementen betaalt.
Ik ging, ongewoon voor mijn doen, ruim op tijd op weg. We hadden als loopgroep een eigen support- en afterpartyplek bij één van de leden aan de Bakenessergracht. Daar dropte ik mijn spullen en ik ging naar de gevangenis, althans nu de Filmkoepel. Daar was het gigantisch druk, maar desondanks vond ik daar, herkenbaar aan onze rode shirtjes, een groepje met onze voorzitter, die onze startnummers distribueerde. Het was nog veel te vroeg om naar de start te gaan. Ik zocht water, maar keek blijkbaar niet goed want ik vond niets.
Uiteindelijk begaven we ons naar ons startvak. We waren ingedeeld op een van tevoren aangegeven tijd. Volgens mij hadden we (Loopgroep03) allemaal hetzelfde startvak en gingen we ook nog in een te langzaam startvak staan. Gelukkig kregen we hier wel water.
Het duurde ruim 10 minuten na het eerste startschot voor wij ook het parcours op konden. Het was een hele warme dag. Gelukkig was het inmiddels 20:41 en afgekoeld naar een graad of 22. We liepen voornamelijk in smalle straatjes en af en toe langs grachten, waar het ook smal was. Daarnaast waren er zeer veel deelnemers. Inhalen ging wel, maar rustig aan. Ik zag onderweg maar weinig lopers van onze groep. Degenen met wie ik in het startvak stond liepen ergens achter mij en die heb ik ook niet meer gezien, behalve op de Bakenessergracht waar ik er een paar aan de overkant zag lopen en Gerber die mij inhaalde op mijn eerste rondje terwijl hij al bezig was aan zijn tweede. Gelukkig ging het lopen, ondanks mijn rug, nog steeds probleemloos. Ik werd voor de tweede keer aangemoedigd langs onze hotspot op de Bakenessergracht en kon de ronde afmaken zonder verlies aan tempo, ik was namelijk nog steeds deelnemers aan het inhalen.
Aan de finish, ik had een nettotijd van 50:24, ruim 1 minuut langzamer dan in 2011, maar ik liep deze keer zeker met minder moeite, ontving ik een plastic token en blijkbaar zagen de medaille-uitreikers mij niet dus ontkwam ik zonder medaille. Gelukkig. Want zoals ik ooit al in op X (toen nog Twitter):
De plastic token was voor een drankje, maar daarvoor moest je eerst betalen voor een statiegeldbeker. Hoewel dit prima is, vond ik het niet nodig om er gebruik van te maken. Ik liet de token achter en ging naar de Bakenessergracht, waar ook drankjes waren, die had ik namelijk zelf meegenomen. Daar was ik nog ruim op tijd om de laatste deelnemers aan te moedigen. Toen de achterfietser voorbij was dronken we nog wat. Toen het donker werd ging ik na al deze sportiviteit en gezelligheid naar huis.
Geef een reactie