Rennen als een hamster

V.l.n.r: Ik, Paula, Eric, Martin
Richard Bottram’s vriendin leed aan longkanker. Hij verkocht zijn bedrijf en legde zich 100% toe op de benarde privésituatie.
Na het overlijden van Elise in 2005 staat zijn leven in het teken van de strijd tegen kanker. Het bracht hem uiteindelijk tot het oprichten van de stichting Marathon 365. De organisatie zet zich in voor een wereld waarin kanker niet langer een levensbedreiging zal vormen en het verbeteren van het welzijn van mensen met kanker en hun naasten. Hij liep al eerder een jaar lang bijna elke dag een marathon. Vorig jaar kwam er op Schiphol the Wheel of Energy, een soort van grote hamstermolen, te staan waarin Richard een jaar elke dag een marathon zou gaan lopen, maar niet in zijn eentje: Anderen mochten ook lopen. Iedere meeloper kon zich laten sponsoren voor de stichting. Zo ook Martin, een enthousiast chirunner die ik uitsluitend kende van zijn loopblog en social media. Hij reserveerde het Wheel voor 24 uur, vanaf 21 mei om 12 uur, voor loopvrienden van o.a. AV Suomi, Chi Running. Marion, mijn Chi Running instructrice, nodigde mij ook uit om mee te lopen. Zo’n unieke kans wou ik niet laten lopen en ik melde mij onmiddellijk aan bij Martin.

Op 21 mei, een prachtige zomerse dag, stapte ik even na de middag met Elisa en Selena in de trein naar Schiphol. Dat bleek een uitstekend vervoermiddel want toen we uit de trein kwamen, stonden we binnen een paar minuten bij het Wheel. Daar maakte ik kennis met Richard, Martin en Paula. Paula kende ik tot die dag ook alleen van haar blog en social media. Ik loste Richard af van zijn dagelijkse marathon en liep samen met Martin en Paula die er al 2 uur op hadden zitten van hun 1e marathon van de 2 die ze zouden gaan lopen binnen die 24 uur. Na 1 uur lopen (op VFF’s) had ik eigenlijk nog niet zoveel zin om te stoppen. Een nieuwe loper, Eric, voegde zich in het wiel en we maakten ruimte voor een 4e virtuele baan. Uiteindelijk heb ik mijn duurrecord flink verbroken. Na 1 uur en 45 minuten stapte ik uit. O.a. omdat Selena graag wilde dat ik er uitkwam en ook omdat ik niet over mijn grens wou gaan en een blessure zou kunnen oplopen. Dit betekent dat ik voorzichtig kan gaan denken aan het lopen van de halve marathon (Achmealoop) in september.

In het Wheel kreeg ik nog een ChiRunning shirt aangeboden, maar ik droeg een ander shirt, een mooi blauw Opzet shirt, omdat mijn werk mij sponsorde tijdens deze uitdaging. Bij een volgend loopevenement draag ik waarschijnlijk wel een ChiRunning shirt omdat ik merk dat deze looptechniek je grenzen drastisch kan verleggen en je loopplezier daarmee ook drastisch kan vergroten. Zolang ik het maar rustig opbouw en goed blijf letten op de juiste techniek hoop ik ooit een marathon te lopen, misschien volgend jaar al. En wie weet loop ik daarna net als Marion, Martin en Paula verder en verder en verder…

De volgende ochtend meteen Twitter en Facebook geraadpleegd om te kijken hoe de rest van de 24 uur verliep. Op het moment van dit schrijven is er nog ruim 3 uur te gaan en dat betekent dat Richard over een uur al weer zijn dagelijkse 4 uur gaat rennen.

Vandaag loop ik niet en neem ik de nodige rust. Mijn broer loopt straks de Pim Mulierloop en ik ben publiek.

Doe mee met de conversatie

3 reacties

  1. Hey Jesse, dank dat je met ons mee hebt gelopen. Ik vind het top dat je voor dit doel je grenzen hebt weten te verleggen. Ik heb een geweldig weekeind gehad en veel nieuwe loopvrienden gekregen. Ik wens je heel veel succes in het uitbreiden van je loopomvang op de VFF, en wie weet, lopen we binnenkort samen weer een leuk loopje!

    1. Graag gedaan. Jij ook bedankt. Ik vond het een unieke ervaring die ik niet had willen missen. Dat er nog veel mogen volgen. Wat dacht je van een Barefootstylemidsummernightrun?

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.