Hielspoor

Ik denk zo’n twee à drie maanden geleden kreeg ik wat pijn aan mijn rechterhiel soms vergezeld van pijn in de kuit boven die hiel. Ik dacht er niet teveel over na. Weer een pijntje dat komt en gaat. Maar tijdens de KAV Holland Duinloop bleek de pijn behoorlijk aanwezig. En de week daarna tijdens een ParkRun nog een stuk heviger. Omdat mijn collega hielspoor heeft bedacht ik dat ik dat wellicht ook had. De assistente van de huisarts kon bevestigen dat gezien mijn klachten dit inderdaad op hielspoor wees. Blijkbaar hoefde de huisarts hier niet aan te pas te komen of was het daar te druk voor? Triage?

Hielspoor gaat meestal vanzelf weg. Dat kan best een jaar duren. Of langer. Of korter, als je geluk hebt. Pijn kan verlicht worden met speciale hielspoorzooltjes, te koop bij elke drogist. Het treedt meestal op bij mensen boven de 40. Er zijn oefeningen die kunnen helpen. Droge naalden therapie wordt niet geadviseerd.

Een rondje hardlopen doe ik voorlopig even niet. Af en toe een stukje rennen tijdens het uitlaten van de hond wel. Wandelen gaat prima. En ik fiets regelmatig een rondje. Op mijn opgeknapte MTB uit 1994. De tijd zal leren wanneer het weer over is.

Update 1 januari 2022

Een half jaar later, of zelfs iets langer. Mijn collega en ik zijn er nog niet vanaf. Hij, of zijn hiel, is er erger aan toe dan die van mij. Er zijn dagen dat ik er niets van voel. Telkens als ik op die momenten plannen ga maken om een stukje te gaan hardlopen is het de volgende dag weer mis. Toch loop ik af en toe kleine stukje (hard). Vandaag bijvoorbeeld. Vanaf waar ik de fiets neerzette naar het zuidelijke strandje van de Oosterplas en bij strandopgang Duin en Kruidberg vanaf de fietsenstalling naar de waterlijn. En morgen gaan we naar Texel. Iets van 22km wandelen. Maar eens kijken of dat resulteert in een verbetering of een verslechtering. Ik had eerlijk gezegd gehoopt en voorgenomen op 1 januari de draad van het hardlopen weer op te pakken.

Update 3 januari 2022

Texel is twee weken verschoven vanwege een zieke deelnemer. Omdat we toch in de wandelstemming waren, reden mijn dochter, de hond en ik naar de Schoorlse duinen voor een vergelijkbare wandeling. Lees hier het verslag. Maar wat betreft de hielspoor: ’s Avonds, na terugkomst liep ik mank. Ik kon niet zonder pijn staan en lopen op mijn hielspoorvoet. Ik vreesde het ergste voor voor volgende dag/dagen. Maar niets was minder waar. Ik stond gewoon weer op met een licht hielspoorgevoel en kon verder normaal lopen.

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.