Eens in de zoveel jaar organiseert onze loopgroep een oriëntatieloop. Aanvankelijk zou deze loop plaatsvinden in september. Omdat veel mensen toen niet konden was het uitgesteld naar vandaag. Tevens was het de bedoeling om te gaan fietsen naar dit gebeuren, in de Amsterdamse Waterleidingduinen. Er was zelfs al een fietspoolafspraak, maar de één na de ander besloot met de auto te gaan toen het weer zo lelijk vond. Omdat de auto’s toch al reden besloot ik met iemand mee te rijden.
Na het parkeren was het nog een heel stuk de duinen inlopen voor we bij het startpunt waren. Aldaar was een aanzienlijk deel van onze loopgroep aanwezig, ondanks het weer. Ze stonden onder grotendeels door de herfst ontbladerde bomen, die nagenoeg alleen mentale bescherming tegen de regen gaven.
Ik vormde een team met Jan en Maarten. Jan bleek hier bijzonder goed in te zijn, dankzij zijn diensttijd. We kozen de middellange afstand en kregen een landkaartje, een knipkaart en het eerste punt waar we naartoe moesten. In de AWD mag je dwars door de duinen struinen, dus hemelsbreed van punt A naar punt B is daar toegestaan. Alleen zijn de gebaande paden toch meestal sneller dan het zelf banen van een weg door oneffen en hoog begroeid terrein. Dus namen we meestal de paden, waar je nog op redelijk tempo kon hardlopen.
Waar we aan het zoeken waren naar het eerste punt was een stenen schuilplek, waar mensen koffie dronken en schuilden tegen de regen. Zij hoorden niet bij dit gebeuren. Na nog wat zoeken vonden we de kniptang en instructies voor het volgende punt.
Dankzij Jan waren de meeste punten snel gevonden. De kunst was om te zorgen niet te lang bij een punt te blijven om andere teams ook de gelegenheid te geven zelf te zoeken. Één punt hadden we na 10 minuten nog niet gevonden. Gaandeweg waren we tegelijk met een ander team op zoek naar dit punt en vonden deze uiteindelijk.
Jan was flink op dreef. Hij had een straf tempo en vond de meeste punten voordat wij ze zagen. Misschien moet ik de volgende keer ook gewoon mijn bril meenemen. Toch had ik ook enkele punten gevonden.
De AWD heeft veel lange brede rechte stenen paden. Om steeds weer hier op te lopen werd ook een beetje saai, dus kozen we steeds vaker de bospaadjes en single tracks. Wel nog iets langer, maar ook een stuk leuker.
Zo waren we lekker bezig in de regen. Onderweg kwamen we steeds andere teams tegen. Sommige teams wel drie keer. Met nog een aantal punten te gaan stopte de neerslag. Jan was nauwelijks nog bij te houden terwijl de vermoeidheid begon toe te slaan. Ondertussen passeerden we in een hoog tempo de laatste punten. Nog 500 meter en daar waren we terug op het verzamelpunt.
Er was taart en thee en er waren mooie anekdotes. Dit was weer een bijzonder leuk evenement van Loopgroep03!
Geef een reactie