Op mijn eerste afspraak om bloed te doneren werd zoals dat daar altijd gaat eerst een medisch onderzoekje gedaan. De antwoorden van de even daarvoor ingevulde vragenlijst worden doorgenomen dan volgt een bloedtestje met vingerprik en de bloeddruk en hartslag worden gemeten. Bij de hartslag was iets mis. Ik bleek een onregelmatig hartslag te hebben. Blijkbaar hadden ze dat bij het intake-onderzoek niet opgemerkt. Het gevolg was dat ik onverrichter zake weer vertrok. Ik zou dit eerst verder moeten laten onderzoeken alvorens opnieuw langs te komen.
Toevallig had ik een paar dagen daarna een medische keuring om mee te mogen doen aan de Fiemme Sky Marathon in de Dolomieten. Alle tests doorstond ik goed totdat er een elektrocardiogram gemaakt. Eerst in rust. Ik werd volgeplakt met elektroden, ging liggen en het resultaat was een chaotische grafiek met ongeregelde hartslagen en fibrillaties. Dit beeld leek op boezemfibrilleren. Vanwege het protocol werd de keuring afgebroken. De navolgende test op de fiets, om een ECG onder stress te genereren werd vanwege de mogelijke risico’s dus niet uitgevoerd. Mijn vrees dat ik zonder getekend medisch certificaat huiswaarts zou keren bleek helaas bewaarheid geworden. Maar, dit had uiteraard nog meer impact op mijn leven in het algemeen dan op dit ene evenement.
De sportarts nam contact op met mijn huisarts om te zorgen dat deze op de hoogte was en om te zorgen voor een verwijzing voor de cardioloog. Ook moest er weer bloed afgenomen worden. Mocht ik ooit weer geschikt worden verklaard als donor: ik ben inmiddels behoorlijk laconiek over prikkende naalden.
Wordt vervolgt…
Geef een reactie