Happy Running Strandloop 2014

De Happy Running Strandloop, had ik al een paar keer aan mij voorbij laten gaan. Dit jaar kon ik de verleiding niet weerstaan, omdat dit bij uitstek een loopje is om zonder schoenen te doen. Bovendien in de buurt en lekker kleinschalig.

Bij de start kwam ik Ruud tegen (vanzelfsprekend op blote voeten) We hadden de keuze tussen 5 en 10 km. Ik koos de 10. De afstand werd bepaald met strandpalen. Na het aftellen liepen we eerst in noordelijke richting om de laatste strandpaal voor de zuidpier. Daarna windje tegen richting Parnassia. Voor het keerpunt van de 5 km kwam ik Johan Neve tegemoet, op weg naar alweer een overwinning.

Foto1k0-NN3CYMET
Barefoot runners zijn happy runners

Vlak na de start werd ik ingehaald door een andere rappe blotevoetenloper. Het eerste stuk ging over vlaktes bedekt met scheermesjes. Deze schelpen zijn niet opgewassen tegen blote voeten. Ruim voor het keerpunt  even voorbij Parnassia zag ik Bob en Ruud strijden om de titel voor de 10 km. Ondertussen liep ik meter voor meter in op de andere blotevoetenloper (dat hij Frits heette bleek later) en vanaf het keerpunt kon ik hem voorblijven. Omdat je vanaf daar je achtervolgers tegemoet liep was het een extra motivatie om lekker op tempo te blijven en leuk om te zien dat ik al die sportievelingen voor kon blijven. En dat ging ook prima met die wind mee. Ik liep heel langzaam in op de loper in de verte voor mij en daar weer voor liep de eerste vrouw (te zien aan de meefietser van de organisatie). Op de hele terugweg geen scheermesjes te zien. Blijkbaar werd het vloed.

happy_running_strandloop_uitslag
Bijna een blootsvoetse winnaar en de alle ongeschoeide deelnemers in de top 12.

Op het strand lopen is leuk vanwege de ondergrond, maar niet leuk vanwege de eindeloosheid. Afstanden zijn moeilijk in te schatten. Zo leek de finish veel dichterbij dan deze in werkelijkheid was. Ik had een achtervolger op de hielen, dus ik kon het tempo niet laten zakken en moest het zelfs wat opvoeren. Het laatste stukje van de vloedlijn met harde ondergrond tot het verharde pad naar de finish was even ploegen. Gelukkig zonder schoenen. Ik werd door Ruud, die 2e was geworden, als een winnaar onthaald. Even later kwam ook Frits over de finish en gingen we, als volgens mij de enige 3 deelnemers op blote voeten, op de foto.

Ik werd 7e. En 6e van de heren. Met een tijd van 45:36. Ik had totaal niet verwacht dat ik een PR zou gaan lopen. En dat ondanks (of dankzij?) de blote voeten.

Velserbroekloop 2014

Ik weet niet hoe lang de Velserbroekloop al bestaat, maar ik liep hem nu voor het eerst. Een loopevenement in de buurt waar ik op de fiets heen kon en georganiseerd door AV Suomi. Los van enige ambitie voor een nieuw PR schreef ik mij nog geen half uur voor de start in. Ik kwam nogal wat bekenden tegen daar, gezellig, dus voor ik het wist mochten we het startvak betreden.

showfoto4
Op deze foto zie ik nog wel weer wat verbeterpuntjes. Te veel spanning in de schouders en te weinig armzwaai.

Ik stond daar enigszins achteraan. De voorhoede was onmiddellijk weg na het startschot terwijl ik geduldig moest wachten tot de lopers voor mij in beweging kwamen. Dat werd rustig inlopen, want die lopers voor mij liepen niet zo snel. Maar even later kon het tempo omhoog door het trottoir te nemen in plaats van het fietspad. Ik had geen benul van mijn exacte tempo, maar blijkbaar was het goed want ik haalde lopers in en bleef ze inhalen. Tijdens de 1e ronde van 5 km werd ik slechts 1x ingehaald. Er stond een flinke bries, die we flink tegen hadden langs de Westbroekerplas. Door wat meer tegen de wind in de hangen kon ik het tempo handhaven.

Op het moment dat ik de start/finish passeerde op het 5 km punt zag ik de klok ergens in de 22 minuten staan. Dat gaat goed, dacht ik. Maar misschien had ik wel te snel gelopen. Er was echter geen enkele reden om gas terug te nemen. De deelnemers begonnen nu wel erg verspreid te raken dus. Hier en daar kon ik nog wat lopers inhalen.

Ergens in de verte zag ik een fietser met een hesje met een loper meefietsen. Dat moet de eerste vrouw zijn, dacht ik. Ik kwam wel wat dichterbij, maar het lukte me niet om er voorbij te komen. In de laatste bocht werd ik ineens nog een keer ingehaald. Het was de tweede vrouw, die nog een gooi deed naar de eerste plek, wat niet lukte. De eindsprint iets te laat ingezet.

Een ogenblik later kwam ik ook over de finish en iemand stond klaar om de barcode op mijn startnummer te scannen. Dat we geen chip hadden, had ik eigenlijk nog niet beseft. Ik zag de klok ergens in de 45 minuten staan. Dit betekende een nieuw PR! En door het ontbreken van de chips was er geen bruto/nettotijd. Dus de tijd tussen het startschot en het passeren van de startlijn had ik een beetje verknoeid, achteraf gezien.

In de uitslagen staat mijn nieuwe officiële PR: 45:22. Dus hoogstwaarschijnlijk heb ik de 10 km nu binnen 45 minuten gelopen. Meer dan anderhalve minuut sneller dan mijn vorige PR (46:29). Vlak achter mij kwamen nog 3 bekenden binnen. Nog even samen geproost met bekertjes water, een stukje uitgelopen en even nagepraat.

Dit resultaat had ik absoluut niet van te voren kunnen bedenken. Na de Trail des Fantomes twee weken eerder heb ik slechts twee keer getraind, waarbij het leek alsof ik lood in mijn schoenen had.

GGZ inGeestloop 2013

Dit loopje stond in mijn evenementenlijstje (rechterkolom) maar ik wilde nog een slag om de arm houden en schreef me niet in. Niet nodig ook bij deze loop want tot nu toe was hij nooit volgeboekt. Tot op de dag zelf twijfelde ik nog tot ik de stem van mijn ex-collega in mijn hoofd hoorde zeggen: ‘Toch mooi om op zo’n vrijdagavond even een PR mee te pakken’. Dat was vorig jaar. Ik verbrak mijn PR op de 10 kilometer met 3 seconden. Verder is het parcours erg leuk. Het terrein van GGZ InGeest te Hillegom heeft een eigen bos. Dat bos is niet erg groot, maar met enige moeite hebben ze er een parcours van 2,5 km kunnen uitzetten. Het totale parcours is 5 km en gaat voor de helft door het bos en de andere helft over wegen op het terrein en de aangrenzende woonwijk. Veel bochtwerk en af en toe een bult. Een perfecte kruising tussen een wegwedstrijd en een cross. Toen ik me dat allemaal bedacht, sprong ik op de fiets om met flinke tegenwind naar Hillegom te fietsen.

Het hoofdgebouw van GGZ InGeest. Let op de 11 raampjes boven de belettering. Een architect met een zieke geest of een gek gevoel voor humor?

In de inschrijfhal kwam ik Rob Hinse (de huaracheswandelaar en -loper) tegen. Die liep de 4-daagse van Haarlem (20K) en tussendoor ook nog even de GGZ InGeestloop (5K). Verder liep ik nog een aantal vrienden en bekenden tegen het lijf. Het waaide flink dus ik wachtte tot de laatste 5 minuten om de sporthal uit te komen en mij in het startvak te voegen om niet teveel af te koelen. Daardoor stond ik ook redelijk achteraan. Dat was niet handig want ik had plannen voor een nieuw PR. Het idee was om 2 recordpogingen te doen. 1 op de 5K (en vervolgens 10K vollopen) en als dat niet zou lukken, een aanval op de 10K. Achteraan starten is dan niet handig.

Gelukkig werd het even na de start al vrij breed dus kon ik met een korte sprint het peloton via het gras inhalen en in een relatief hoog tempo (voor mijn doen) doorlopen zonder dat er mensen voor mijn voeten liepen. Snel lopen valt eigenlijk helemaal niet mee, maar als je een beetje de looptechniek in de gaten houdt is het best te doen. Zeker na 2,5 km toen ik het bos bereikte. Dat liep meteen een stuk beter. Na 1 rondje zag ik 22:46 op de klok. Dat was netto 22:24 en ongeveer 1 minuut boven mijn PR, maar wel een snelle tussentijd voor de 10K. Gewoon doorlopen dus. Maar niet voordat ik even 20 seconden pauzeerde om wat water te drinken. Omdat ik nu iets gas terugnam werd ik af en toe ingehaald, maar gelukkig niet al te veel. Het 2e rondje liep ik ruim anderhalve minuut langzamer dan het eerst rondje, maar toch ruim 2 minuten onder mijn oude PR van vorig jaar. Ik finishte met een nettotijd van 46:29 toevallig vlak achter mijn fysiotherapeut (van mijn onfortuinlijke arm) die mij een paar honderd meter voor de finish inhaalde.

Bij de finish nog even de nieuwe schoenen van Johan Neve bewonderd die daar 2e mee werd op de 5K en gewacht op Raymond die, net terug van een blessure, een paar minuten later uit een zware strijd (met zichzelf) binnenkwam. Zijn zoon had zijn PR op de 5K met 1 minuut verbeterd dus met een voldaan gevoel keerden wij huiswaarts op de fiets. Met een fijne wind mee.