Slaaf van de uitdaging

Ik heb Strava. De meeste sporters in mijn netwerk gebruiken dit platform om hun sportactiviteiten bij te houden en te delen. Één van de leuke opties van de applicatie is het meedoen aan Challenges. Er staan elke keer weer nieuwe uitdagingen klaar, zoals: loop honderd kilometer in deze maand, loop een halve marathon in deze maand, klim tweeduizend meter in deze maand. Een aantal zijn eenvoudig en met een bepaald trainingsvolume eenvoudig te halen. Die honderd kilometer in één maand haal ik doorgaans wel. Een halve marathon of meer maakt tegenwoordig ook deel uit van mijn lange duurlopen of wedstrijden. Die uitdagingingen klik ik regelmatig aan, maar vormen natuurlijk geen echte uitdagingen.

Omdat ik in juni een trailkamp heb in Zwitserland ter voorbereiding van de Eiger Ultra Trail (51km) dacht ik dat het wel goed was om die challenge van tweeduizend meter klimmen in januari aan te gaan. Ik deed tijdens mijn loopjes in de duinen alle hoge toppen aan, ik liep repeterend het segment ‘met de paarden omhoog’, een pad langs het hek op de Brederodeberg, ik beliep alle paden van de Brederodeberg en ik liep nog tien keer de naamloze trap op tussen de Midden Duin en Daalseweg en de Hoge Duin en Daalseweg na een avondtraining met Loopgroep03.

Gisteren, op 31 januari, stond de teller op 1422 meter. Ik had nog het wilde plan om dan nog maar 30 keer de naamloze trap op te lopen. Op zich geen onmogelijke uitdaging, want ik heb dit zelfs al eerder 50 keer gedaan in één sessie. 50 x 20 meter is 1000 hoogtemeters. Het is ontzettend jammer dat er geen berg in de buurt is. Ik doe bijna niets liever dan een berg oplopen. Dus dan maak je met zo’n trap van 107 treden wel hoogtemeters, maar de beleving is toch anders. De beweging ook trouwens. Op een berg is elke stap anders, op een trap elke stap hetzelfde.

Gisteravond besloot ik het plan te laten varen en de uitdaging voor gezien te houden. Er hangt namelijk niets anders vanaf dan een medaille in de virtuele prijzenkast van Strava. Geen haan die er naar kraait als ik het niet gehaald heb. Alleen een krasje op mijn eigenwaarde. Maar die heb ik er inmiddels al weer uitgepoetst.