Met over drie weken de Trail des Fantômes in het verschiet leek het mij wel handig, en leuk, om weer eens naar de Ardennen te gaan om te trainen.
Ik besloot een flink stuk van WikiLoc route te lopen. Ik denk dat deze niet helemaal klopt want deze mist een flink aantal hoogtemeters. Bovendien wordt de route elk jaar hier en daar aangepast. We krijgen de daadwerkelijke route, de GPX, pas een paar dagen voor de race.
Ik vertrok, met mijn nieuwe ‘pijlenkoker’ voor mijn stokken vanuit het huisje naar het dichtsbijzijnde punt van het parcours, even buiten Hubermont, een stukje van 2km.
Eerst een aantal verharde wegen, toen onverhard, gelijk door een aantal tuinen. Vervolgens zou ik dwars door een veld met tarwe moeten, daar ging ik maar omheen. Daarna afwisselend afdalend als klimmend naar de Ourthe. Even later naar het punt waar twee rivieren, L’Ourthe Occidentale (Westelijke Ourthe) en L’Ourthe Orientale (Oostelijke Ourthe) samenkomen in L’Ourthe, die uiteindelijk weer op de Maas uitkomt. Ik liep vervolgens heel lang langs die westelijke en oostelijke rivieren. Met prachtige ongelijkmatige paden. De zon brandde, maar de plekken waar ik in de volle zon liep waren schaars.
De technische paden en kleine hoogteverschillen haalde wel flink de vaart eruit. Omhoog, ook vals plat, had ik de neiging om te gaan wandelen. Vanwege de temperatuur en vanwege het sparen van energie. Op de vele rotsachtige paadjes deed ik bovendien voorzichtig.
Ik besloot ergens afkoeling te zoeken en ging even zwemmen. Dit was het stuk waar de rivier diep was, het Meer van Nisramont, vanwege de stuwdam daar. Er kon hier ook gekanood worden.
Op een bepaald punt, ik had er eerder dit jaar met mijn dochter gelopen, gaf de route aan dat ik zoals toen een kleine paadje naar boven in moest piepen, maar gewoon rechtdoor, langs de rivier moest. Ik denk dat hier de fout in de route zat. Ik had evengoed dat paadje kunnen nemen, maar ik vond het wel even best, niet die lange steile klim daar, over drie weken moet ik er hier waarschijnlijk wel aan geloven, maar dan is het waarschijnlijk een afdaling, want ik liep de route andersom.
Ergens eindigde een pad, kwam uit in een tuin van een huis dat me bekend voorkwam van dit voorjaar, toen ik aan de andere kant van de rivier liep met de hond. Het zag er naar uit dat ik hier de rivier moest oversteken, maar was daar niet zeker van. Ik had geen internet, dus ik zag geen kaart onder de routelijn op het scherm. Ik besloot een stuk terug te lopen naar boven om weer bereik te krijgen. Met de kaart weer in beeld bleek ik inderdaad daar de rivier door te moeten. Ik liep weer terug en waadde door de rivier. Voor het eerst met stokken, waarmee je veel makkelijker in balans blijft, waardoor vallen (en natte kleding en spullen) vrijwel uitgesloten is.
Ik at krentenbollen en dronk water en cola. Het was erg warm en ik moest er zuinig mee omspringen. Toen ik bijna bij Maboge was, ging de route eigenlijk weer omhoog en vervolgens naar La Roche en Ardennes, maar ik korte hier de route in en sneed af door bij Maboge de brug over te steken. Bij Maboge Plage, waar het lekker druk was, bestelde ik een frisje en volgde de rivier weer verder.
De begroeiing was overvloedig met o.a. hoog gras, varens, bramen, frambozen, brandnetels. Op sommige plaatsen was er haast geen pad te zien. Op een bepaalde plek was het pad bochtige en smal met aan weerszijden hoge begroeiing. Ik deed rustig aan want ik kon slechts een paar meter voor mij uitzien. In een moment van onoplettendheid stootte ik mijn scheenbeen heel hard en verloor mijn evenwicht. Ik ving mijn val op met mijn hand, die ik midden in de brandnetels stak. Mijn scheen was flink geschaafd en bloedde licht. Wel pijnlijk, maar de hand prikte en tintelde als een idioot, waardoor de pijn in mijn scheen naar de achtergrond verdween. Ik stond op en liep verder.
Na weer een lange steile klim besloot ik de kortste route terug naar het huisje te nemen. Door een veld zonder pad, een verschrikt wegrennend konijn, over schrikdraad, nog één pad met overstekende frambozenstruiken en ik was er.
Uiteindelijk liep ik deze route. 38km, net geen 1000 hoogtemeters.
Ik deed er 7:30 uur over. Als ik dit zou extrapoleren naar 55km en 2000hm dan zou ik er 11:21 over doen. Dat is veel te lang, want de tijdslimiet is 10 uur. Bij deze training heb ik naast lopen even gezwommen, een keer lang op de kaart gekeken en verder nog wat foto’s gemaakt. Op een aantal plekken gewandeld waar ik ook had kunnen rennen. Ik zal dus flink wat meer haast moeten maken.
Geef een reactie