De Beschutte Ronde Castricum #fmtr

Een #fmtr (Full Moon Trail Run) wordt gewoonlijk aangekondigd via Twitter. 28 november 2012 was de laatste en inmiddels waren er weer heel wat volle manen verstreken totdat Johannes de Loper de nooit trendende, eerder zelfdzame hashtag #fmtr ineens weer gebruikte.

Daags voor het gebeuren ronselde ik nog iemand voor de loop buiten sociale media om. Er was nog een klein probleempje. Ik kon mijn Action hoofdlamp niet vinden. Maar die topzware lamp was toch erg onhandig, dus kocht ik een mooi lampje bij Bever. Een Black Diamond Cosmo met verschillende instelmogelijkheden en een power-LED van max. 70 lumen. We liepen vanuit de uitspanning Johanna’s hof (tussen Castricum en Bakkum) de Beschutte Route. Deze route is voor 95% onverhard en loopt kriskras over smalle paden door het bos. Eén van de 7 deelnemers had ook een lamp op zijn hooft die alle andere lampen wegstraalde. Met 900! lumen konden we bijna het hele bospad voor ons zien en dit heeft vast enkele struikelpartijen voorkomen. Alleen Jan, die op een bepaald moment achteraan liep zonder lamp, was het enige slachtoffer van de enige struikelpartij. Gelukkig kon hij nagenoeg zonder schade zijn weg vervolgen. Meestal gaan er tijdens een #fmtr meer lopers tegen de vlakte.

Enkele seconden voor het moment dat we in weerwolven veranderden
Omdat ik nooit eerder in dit duingebied had gelopen en het ondanks al het meegebrachte licht behoorlijk donker was, leek het voor mij of we constant dezelfde rondjes liepen. Gelukkig waren er 2 lopers die de route goed kenden, bovendien hoefden we alleen maar de oranje paaltjes te volgen. Onderweg liet de maan zich goed zien. Het looptempo was goed vol te houden dankzij Jan die het afgesproken tempo van 6 min/km goed wist te handhaven/af te dwingen. Gelukkig maar want de vorige keer dat ik meeliep ging het tempo naar 5 min/km. Met moeite kon ik de groep toen bijhouden. Probeer dan ook nog maar eens op te letten waar je loopt. Slechts 1x ging ik toen onderuit. Gelukkig door een zandhoop en geen boomwortel. Onderweg kwamen we geen boswachters op mountainbikes met honden tegen en iedereen kwam weer heelhuids terug op de parkeerplaats bij Johanna’s hof.

Eerdere #fmtr’s
Lees hier, hier, hier, hier, hier en hier verslagen van eerdere edities.

Herbruikbare opvouwbare drinkbeker

Tussen start en finish gebruikt een loper gemiddeld 3 plastic bekers tijdens een 5-kilometer loopevenement. Dat zal wel in de VS zijn want volgens mij krijg je er in NL ongeveer 1 per 5 km. Uiteraard afhankelijk van het evenement en het weer. Je kunt de hoeveelheid afval terugbrengen door een camelbag aan je rug te hangen, maar dan draag je toch de hele weg extra gewicht mee.

Een nieuwe oplossing is de opvouwbare drinkbeker die luistert naar de naam UA Cup 6 oz. Deze kan je eenvoudig aan een clip bevestigen. Bij de waterpunten staan mensen met gieters klaar om je beker te vullen (zie ik dan voor me). Je verliest misschien 4 seconden aan tijd, maar de meeste deelnemers hebben toch niet de illusie te winnen, behalve dan van zichzelf. Met het tijdverlies bewijs je het milieu wel een dienst.

Ben benieuwd welke loopevenementen dit gaan oppakken. Lijkt met wel iets voor de marathon van Zwolle en de 7-heuvelenloop, twee lopen die als groen te boek staan. Geef deelnemers optioneel een UA Cup 6 oz. en sta op de waterpunten met gieters. Of bestel hem hier zelf en vraag je supporters om op strategische punten klaar te staan met gevulde gieters.

Salomon Hydro Bag review

De Salomon Hydro Bag is een rugzak bestemd voor een waterzak (die niet bijgeleverd was). Ik heb hem nu getest op een lange duurloop en op een 27K trail.

De pluspunten:

  1. Achter het vakje met rits was nog ruimte voor mijn regenjack.
  2. In het vak voor de waterzak was nog ruimte voor een droog shirt.
  3. De borstband is in hoogte verstelbaar. Wel handig als je de borstband niet in je keel wilt hebben.
  4. Hij blijft netjes stilhangen op je rug.
  5. In het vakje met de rits zat alleen mijn autosleutel, dus ik had nog voldoende ruimte over. Voor eten bijvoorbeeld, maar dat heb ik bij deze afstand niet nodig (zeker niet met een verzorgingspost).
  6. Qua ruimte is hij dus geschikte voor lange afstanden.

De minpunten:

  1. De verstelbare schouderbanden gaan loszitten tijdens het lopen en dienen dus steeds aangetrokken te worden. Best irritant.
  2. De schouderbanden hebben harde verstevigingen die mijn schouders irriteerden.

Misschien kan ik nog wat modificaties aanbrengen om beide minpunten op te heffen, want verder is hij prima.

Update 14 september 2012

Van de minpunten heb ik inmiddels nog nauwelijks last. Om te voorkomen dat de verstelbare bandjes steeds losser gaan zitten heb ik er knoopje in gelegd. De irritatie door de harde verstevigingen is minder geworden door gewenning. Ook neem ik niet meer water mee dan nodig. Als ik onderweg kan bijvullen doe ik er hooguit 1 liter in. Dan blijft er ook meer ruimte over voor andere spullen. Nu het kouder wordt gaan er extra lagen kleding aan die ik onderweg uit kan doen en in de tas kan stoppen.

Dus, zeker geen miskoop.

Inov-8 F-Lite 195 trail schoenen review

Eindelijk ben ik een beetje gewend geraakt aan het lopen op Fivefingers en weet nu ook dat ik geen fan ben van steenachtige ondergrond als ik ze draag. Als ik er meer dan 10 km op heb gelopen ga ik instinctmatig elk stukje berm meepakken om maar niet meer op die harde stenen te hoeven lopen. Kale rotsen en ijs uitgezonderd, komt die ondergrond van nature ook niet voor. Logisch dus dat mijn voeten dat niet fijn vinden. Dus wenste ik een schoen met een heel klein beetje demping.

Om toch het blotevoetengevoel te blijven behouden moest de nieuwe schoen wel minimalistisch / barefootstyle zijn. dus licht van gewicht, soepel, dun van zool en met een minimaal hoogteverschil tussen hiel en tenen. Omdat mijn voeten aan de onderkant van de matentabel (oplopend van klein naar groot) staan, is de assortiment waar ik uit kan kiezen erg klein. Gelukkig zijn er zoveel schoenen dat ik toch een geschikt model heb kunnen vinden. De Inov-8 F-Lite (op aanraden van Anyones Running).

Bij de specificaties staat dat ze geen demping hebben. Als je ze vergelijkt met dempende hardloopschoenen hebben ze (nagenoeg) geen demping en als je ze vergelijkt met VFF’s hebben ze toch net wat meer demping dan niets.

De pakjesman bracht een stevig ingepakte doos, die zich lastig liet uitpakken door een ongeduldig persoon die snel de inhoud wil bekijken.

Ik trok ze aan en liep er mee door de kamer en het voelde goed. Ze zitten stevig om je voet en bij de tenen heb je vrije bewegingsruimte.

Toen ik ze een paar uur aan had was er tijd om even een testrondje van 5 km te rennen. Dat beviel eigenlijk prima. Ik hoef minder naar de grond te kijken om te kijken waar ik mijn voeten neerzet vanwege de betere voetzoolbescherming. De vetertest is ook geslaagd. Geen dubbele knoop en geen losse veters onderweg. De zool voelt met de hand vrij stug aan maar aan de voet is hij soepel genoeg. Het bovenwerk is heel dun en soepel en zit daardoor als gegoten om je voet. Het bovenste randje van de achterkant begon de laatste km iets te irriteren. Dit zou een kapotte huid kunnen opleveren bij een loopje van meer dan 10 km. Maar als ik ze vaker zou dragen zou eeltvorming dit probleem waarschijnlijk oplossen. De schoen is ook warm. Zeker een pluspunt voor de loopjes tijdens strenge vorst.

In april ga ik een poging doen om mijn PR op de 5 km te verbreken. Deze schoen gaat mij daarbij van dienst zijn. Ik denk dat ik veel plezier aan de F-lites zal beleven.

Hilarische schoenen

Vibram Fivefingers KSO
Vibram Fivefingers, model KSO

Ik had ze wel eens gezien op internet: Vibram Fivefingers. Op de 1 of andere manier dacht ik: die zou ik wel willen hebben. In het najaar van 2009 een cursus ChiRunning gedaan. Daar kwamen de bijzondere schoenen al even ter sprake. Daarna heb ik er eigenlijk niet meer aan gedacht tot ik voor een kadobol (niet kopen, slecht voor milieu) het boek De Geboren Renner kocht. Deze las pas ik tijdens de zomervakantie op campings in België (Ardennen) en Duitsland (Eiffel). Een prachtig boek waarin ook veelvuldig de Fivefingers in voorkwamen, alsmede de reden waarom het gebruik van minimalistische schoenen of blote voeten beter is om mee te lopen. Tijdens die vakantie heb ik ook getraind. Voor dat doel had mijn conservatieve (Nike) schoenen meegenomen. Ik heb ze echter niet aangeraakt (door nieuwe inzichten). Ik heb gelopen op mijn 2 typen Teva’s en op blote voeten.

Vandaar dat ik niet kon wachten om ze zelf aan te schaffen en ze zelf onder mijn voeten te hebben. Ik heb, buiten mijzelf, er nog nooit iemand anders op zien lopen. Maar dat gaat vast veranderen. Ik ben graag een beetje een pionier (relatief gezien dan). Ik heb ze gekocht bij Bever Zwerfsport op de Zijlweg in Haarlem. Mijn maat moest zoals gewoonlijk worden besteld.

Toen ik ze eenmaal in bezit had, 11 augustus, liep ik er meteen mijn favoriete trainingsrondje mee. De groene route beginnend bij ingang Bleek en Berg door Nationaal Park Zuid Kennemerland. De 3e keer op VFF’s, op 1 september, verbrak ik mijn PR op deze route (0:36). Daarna ging het wat minder goed want ik was overtraind. Last van mijn achillespees en pijn in mijn voorvoeten. Dat probleem loste zichzelf op door mijn onfortuinlijke val op 10 september. Mijn collega vertelde dat topsporters die een tijdje uit de running zijn door blessures, vaak sterker terugkomen. Dit komt door een periode van verplichte rust, waardoor je lichaam weer volledig kan herstellen. Daarna heb je natuurlijk wel wat achterstand opgelopen door een verminderde conditie en zwakkere spieren. Maar door het geheugen-effect ben je dit snel weer te boven. Op dit moment heb ik de rustperiode achter me gelaten en ben aan het kijken of het geheugen-effect ook bij mij bestaat.

Ik krijg uiteenlopende reacties als ik op mijn vff’s op bijvoorbeeld een verjaardag of op mijn werk verschijn. De kop van dit artikel is een uitspraak van een collega.