Virusleugens en -waanzin

Ik werd gebeld door Bart, niet zijn echte naam. Hij had de persconferentie aanschouwd en was ten einde raad. Ik was zelf ook behoorlijk boos en ontsteld. Ik probeerde zinnige dingen te zeggen maar daar waren geen woorden voor.

Toen werd ik wakker en was er op Radio1 een stelling over verplichte QR-codes op het werk met o.a. een beller die witheet was op een andere beller en naar deze beller verwees als gevaarlijk object i.p.v. mens.

Boosheid en verdeeldheid neemt elke persconferentie toe tussen mensen die elkaars keuzen niet begrijpen en niet respecteren. Grotendeels veroorzaakt door een eenzijdig geluid van onze demissionaire machthebbers en hun gehoorzame media zoals de staatsomroep en de media die allen spreken met één mond. Dat lukt niet 100%. Het kleine beetje tegengeluid zou je nog kunnen beschouwen als gecontroleerde oppositie.

Als je daar genoeg aan hebt dan mis je toch het complete plaatje. Ik was niet boos tijdens en na de persconferentie gisteravond. Ik was afgestompt door de leugens, de aanvallen op de ongevaccineerden en het ontwijkend beantwoorden van de vragen van de journalisten.

Op elke kritische vraag (gelukkig waren die er) werd een hakkelend antwoord gegeven met wetenschappelijke onderzoeken als verantwoording voor de nieuwe maatregelen en er werd voorgesorteerd op nieuwe nog verdergaande beperkingen voor ongevaccineerden.

Die pseudowetenschappelijke grondslag wordt misbruikt en het volk trapt erin. Mopperend en boos, maar het wordt geaccepteerd. Ze komen er mee weg. Het is ten slotte maar een kleine moeite om overal even je QR-code te laten zien als je gevaccineerd bent.

Ik zal één van de hoogstwaarschijnlijk grofste leugens toelichten. Er liggen bijna alleen maar ongevaccineerden in de ziekenhuizen. Is dit waar? Ik denk van niet. In een aantal landen om ons heen zijn deze cijfers gepubliceerd. In Nederland worden de cijfers niet bijgehouden. Van twee ziekenhuizen in Nederland zijn wel cijfers naar buiten gekomen. Van de ziekenhuizen in Nijmegen en Maastricht. De percentages ongevaccineerde bedroeg hier ongeveer 20%. Dus het omgekeerde van wat onze demissionaire minister beweert en vergelijkbaar met de cijfers van andere landen. Deze percentages benaderen de vaccinatiegraad, waarmee het dus lijkt dat vaccins geen invloed hebben op kans op ziekenhuisopname. De waarheid is iets genuanceerder maar het slaat wel compleet de peiler weg onder het beleid. Tenzij er van de rest van de ziekenhuizen in Nederland heel andere cijfers naar buiten komen.

Na de aanvankelijke paniek na de eerste besmettingen zijn er voortdurend cijfers misbruikt om het beleid logica te geven. De manipulatie is keer op keer aangetoond en wordt steeds erger en opzichtiger. Dat kan want er wordt ze geen strobreed in de weg gelegd.

Toch was ik nog wel boos door een uitspraak van onze demissionaire premier. Dit was tijds één van zijn ontwijkende antwoorden. Hij sprak over de door Jesse Klaver verfoeide terrasverwarmers. Hij, die Nederland momenteel vertegenwoordigd op de klimaattop in Glasgow. Hij die daar mooie praatjes verkoopt en het tegengestelde doet. Het doen wat nodig is verzaken en verzieken. Zo ook bij de andere grote problemen in Nederland. Toeslagenaffaire, woningnood, stikstofcrisis, Groningen en de coronacrisis. De opmerking over Jesse Klaver en de terrasverwarmers is wat mij betreft het rokende geweer achter de rug van Rutte. Het signaal dat hij alle kritiek wegwuift.

Hoe zou het wel moeten met de aanpak tegen corona volgens mij?

  1. Laat alle maatregelen los. Doe alsof het eind 2019 is.
  2. Geef mensen met ernstige corona medicijncocktails waarvan de werking inmiddels is aangetoond.
  3. Stel vaccins beschikbaar aan hen die dat willen.
  4. Zorg dat de zorg pieken aan kan.
  5. Wees transparant en eerlijk.
  6. Follow the money

Ondertussen ga ik grenzen over die ik liever niet passeer, zoals gelegenheden bezoeken zonder en met QR-code (d.m.v. TestenVoorToegang) en GGD-testen bij een verkoudheid. Maar wel onder protest. In ga ieder geval weer a.s. zondag in Den Haag. Naar de Mars van de Menselijke Verbinding. Tegen beter weten in hoop ik dat we spoedig weer over gaan tot de orde van de dag. Dat we een regering krijgen en dat belangrijke kwesties worden opgelost.

Iedereen loopt

Het lijkt erop dat hardlopen met stip is binnengekomen op nummer 1 als (inter)nationale volkssport. Veel mensen liep al, maar sinds de sportfaciliteiten zijn gesloten wegens het virus, heeft hardlopen echt voet aan de grond gekregen. Iedereen loopt. Behalve ik.

Want, naast het feit dat iedereen loopt speelt er nog iets anders: Iedereen klust. Misschien dat veel mensen die kunnen combineren of dat niet iedereen die loopt ook klust of andersom. Hoewel de start van mij klus voorafging aan de pandemie ben ik nu tegen wil en dank een coronaklusser. Inclusief in de door anderhalve meters onderbroken rijen staan voor bouwmarkten, Ikea’s en buurtwinkeltjes in ijzerwaren. Ik ben nu zo fanatiek aan het klussen, het vanaf de grond (zelf eronder) opbouwen van een nieuwe keuken, dat ik geen tijd en energie over heb om ook nog te gaan lopen. Maar er breken ongetwijfeld weer tijden om te lopen aan.

Toen ik nog liep (met de nadruk op liep), liep ook Ahmaud Arbery nog. Hij, een zwarte man, die vandaag 26 jaar zou zijn geworden, werd tijdens zijn loopje op 23 februari doorgeschoten na een achtervolging door twee witte mannen, Gregory McMichael, 64, en zijn zoon Travis McMichael, 34. Het filmpje, waarin een worsteling te zien is en even later het neervallen van Ahmaud, ging afgelopen dagen viraal en leidde tot hashtag #JusticeForAhmaudArbery op sociale media en fysieke protesten. Dit heeft de druk op de autoriteiten opgevoerd om te komen tot de arrestatie die eigenlijk tweeënhalve maand eerder had moeten plaatsvinden. De filmer van het virale filmpje was medeachtervolger van Amoud en had ook een doorgeladen geweer in zijn auto. In feite is hij ook medeplichtig en zou ook gearresteerd moeten worden.

Er wordt opgeroepen om vandaag (op zijn verjaardag) als eerbetoon #RunWithMaud een loopje van 2,23 (de getallen van dag van de moord) mijl te lopen. Misschien ga ik dat wel doen.

Update 18 mei

Ja, ik heb weer gelopen. Eindelijk! Ik liep het eerbetoon 10 dagen later. Geprobeerd ongeveer op de 2,23 mijl uit te komen, in ieder geval niet er onder. Het werd 2,9 mijl. Ik liep een groot deel van de groene route v.a. Bleek & Berg maar dan zonder de Brederodeberg.

Update 22 mei

Ik las dat de filmer inmiddels ook is gearresteerd.

Eerste Haarlemse klimaatmars

Afgelopen zondag, 02-02-2020 (palindroomdatum) was de eerste klimaatmars van Haarlem een feit. Ruim honderd bezorgde burgers, waar ik mezelf ook onder mag rekenen, marcheerden gewapend met spandoeken, vlaggen, borden en slagwerk van de muziekkoepel in de Hout naar de achterkant van het stadhuis waar de burgermeester een manifest van Extinction Rebellion in ontvangst nam.

De start in de muziekkoepel was een goede plek. Een enthousiaste trommelmeester leerde ons een eenvoudig maar doeltreffend ritme van 3 partijen (grote trommels, kleine trommels en nog kleiner slagwerk zoals koebellen e.d.). Toen dat kort was ingestudeerd gingen we op weg. Voorop een rubberboot met kinderen op een bakfiets die voortbewogen en bestuurd werd door een man met een jas met een patroon van Extinction Rebellion logo’s. Daarachter een spandoek, voortbewogen door een aantal mensen. Daar weer achter de rest van de deelnemers en de pers. Dit tafereel is het vroeg winkelend publiek en de winkelmedewerkers niet ontgaan.

Ook ik had me voorbereid en ging op pad met een trommel en een dubbelzijdig bord.

De meelopende journalisten hebben hun best gedaan. Een grote foto op de voorpagina van het Haarlems Dagblad en een artikel met een grote foto op de voorpagina van het regiokatern. Daarnaast nog wat aandacht op Twitter en YouTube.

Onze straat in ’t nieuws

Een jongen van 10 is van zijn fiets afgeschopt door een blonde jonge vrouw op een fiets met een groen kratje. Vervolgens heeft ze de jongen nog tegen zijn hoofd geschopt waardoor hij in het ziekenhuis moest worden opgenomen. Opmerkelijk, want blonde vrouwen vertonen dat gedrag meestal niet. En nog opmerkelijker, het gebeurde bij ons in de straat. De vrouw was er snel vandoor gefietst en volgende dag aangehouden.

Bericht met TV-reportage met o.a. de buurman van twee huizen verderop. Een dag eerder was het landelijk nieuws in o.a. de Telegraaf en het AD.

Gepubliceerd op
Gecategoriseerd als Nieuws

Zo zit dat met die kuil

Een groepszitkuil voor (Duitse) naturisten. Leuk bedacht al zeg ik het zelf maar weinig is minder waar. Het zou kunnen dat het zandartefact wel als zodanig is gebruikt. In ieder geval zag ik twee weken geleden deze tweet van fotograaf Michel van Bergen die het verhaal een andere wending geeft:

Ik dacht: Hé, zou dit niet die plek zijn van dat zandgebeuren? Als dat zo was zou die kuil zijn gegraven om een oude, Duitse bom hier op het strand van tot ontploffing te brengen. Deze bom (van ruim 1.200 kilo) is gevonden in een veldje nabij Rijsenhout, in het verlengde van de Kaagbaan. Dus dat Duitse had ik wel goed, maar de rest niet. Ik nam mij voor spoedig poolshoogte te nemen.

Kattendel

Gisteren fietste ik door de duinen naar strandopgang Kattendel, bij die inham met die palen. Eigenlijk had ik andere plannen. Ik wilde hardlopen en tevens het schildersstandpunt bepalen van een schilderij met de Blaauwe Trappen en de Chinese tempel/tent. Dat is o.a. bij de Brederodeberg. Maar ik was een printje van het schilderij vergeten mee te nemen dus ik veranderde mijn plannen. Ik parkeerde mijn fiets bij Kattendel en liep weer de duinen in. Daar zag ik een achtergelaten handkar. Uiteindelijk kwam ik weer op het strand bij opgang Duin en Kruidberg en liep over het strand richting de zandsculptuur.

Er had hier duidelijk iets plaatsgevonden. Er stonden hekken omheen, je mocht het niet betreden en er stonden werktuigen. O.a. een graafmachine en een machine voor het zeven van zand. Waarschijnlijk waren ze bezig om de bomscherven uit het zand te filteren.

Plek des onheils

Ik maakte een paar foto’s en fietste vervolgens om de duinen heen naar huis. Op het eerste stuk zag ik die kar weer. Getrokken door 2 mannen. Er lagen spullen op. Van hun gesprek ving ik het woord vrijgezellenfeest op. Even later zag ik op een duintop een groep mensen staan. Eén van hen droeg een konijnenpak. Dat zou iets te maken kunnen hebben gehad met dat vrijgezellenfeest waar die heren het over hadden.

Handig zou zijn om te vragen wat er precies gaande was, maar mijn terughoudendheid won van mijn nieuwsgierigheid. Bovendien is het leuk om net zoals bij het zandverhaal mijn fantasie de vrije loop te laten.

De joggende burgemeester

Vandaag las ik een bericht over een Oekraïense burgemeester die tijdens het joggen in zijn rug was geschoten. Een ander bericht meldde dat hij was neergeschoten tijdens het zwemmen. Omdat je nou eenmaal niet alle ellende van de wereld op je schouders kunt nemen moest ik denken aan het woord ‘joggen’ (bestaat sinds 1979). Op de één of andere manier een afgrijselijk woord. Net nog een tandje erger dan het (nog antiekere) woord ’trimmen’. Gelukkig worden deze woorden nauwelijks nog gebruikt, maar soms kan je met specifieke woorden nuance aanbrengen. Net zoals Eskimo’s veel woorden voor sneeuw gebruiken, zou het handig zijn als de loopscene ook over een hoop woorden voor hardlopen zou kunnen beschikken. De betreffende burgemeester was dus aan het hardlopen, maar dan langzaam. Want het woord zachtlopen bestaat (gelukkig) niet. En ook langzaamlopen komt niet voor in onze woordenlijst. Maar wat is lopen dan precies?

Ik dacht altijd dat lopen een vorm van wandelen was totdat iemand mij vertelde dat lopen eigenlijk hardlopen is. Behoorlijk verwarrend dus voor zo’n alledaags woord. Diegene bleek deels gelijk te hebben want in het Vlaams gebruikt men de term lopen voor het zicht snel voortbewegen en in Nederland om aan te geven dat men zich op rustige wijze voortbeweegt, volgens Wikipedia. Waar is het dan misgegaan? In Nederland waarschijnlijk. Daar heeft het woord om onduidelijke reden het element snelheid verloren, vandaar dat er iets aan toegevoegd moest worden. Waarom dat ‘hard’ moest zijn waar ‘snel’ meer voor de hard ligt is waarschijnlijk een random gevolg van hoe de taal zich nou eenmaal ontwikkeld. Hoewel wij vroeger altijd ‘lopend’ naar school gingen en ‘lopend’ naar mijn grootouders in Hoofddorp (wandelen dus) neig ik nu toch naar de Vlaamse betekenis. In het Duits betekent laufen ook rennen.

Rennen is tenminste een duidelijk woord. Het betekent zeer snel lopen. Rennen kan je doen om je uit de voeten te maken. Vluchten dus. Dieren lopen ook niet hard, ze rennen. Een prooidier rent en een roofdier ook. Je rent ook om de trein te halen en je mag niet rennen bij het zwembad, niet in de gang van de school en ook niet in de kerk. Rennen is een meer instinctieve manier van hardlopen.

Joggen is ook duidelijk. Het is een niet-prestatiegerichte, langzame vorm van hardlopen die wordt gebezigd door mensen van middelbare leeftijd met overgewicht die ondanks hun matige snelheid overmatig zweten. Niemand wil daarmee worden geassocieerd, dus is het woord in onbruik geraakt. Dus met het lezen van het nieuwsbericht over die burgemeester kreeg ik gelijk een beeld van de onfortuinlijke man. Omdat de man net zo goed aan het zwemmen geweest kan zijn, kan de burgervader net zo goed atletisch gebouwd zijn. Dat zou gunstiger zijn omdat iemand met overgewicht nou eenmaal minder goede herstelkansen heeft. Ik wens de man beterschap en zijn omgeving vrede.

Gepubliceerd op
Gecategoriseerd als Nieuws

Teveel trainen geen gezondheidsvoordeel

Teveel trainen geeft je geen grotere kans op een langer leven. Bij trainingen langer dan een uur vervallen de voordelen. Dit volgens James O’Keefe bij een TED evenement.

Gepubliceerd op
Gecategoriseerd als Nieuws, Trainen

Grachtenloop Haarlem 2012

Ik had besloten niet aan de Grachtenloop deel te nemen dit jaar. Een te druk parcours (alleen de 1e kilometer), paste niet in mijn trainingsschema (die ik niet heb), was uitverkocht (ja, logisch als je zo lang wacht met inschrijven), 2 rondjes van hetzelfde parcours (ze hebben niet genoeg grachten voor 10K). Maar ik kon het toch niet laten even te gaan kijken. Rob Hinse, die ik mij de Letterenloop mis was gelopen liep de 5K (op huaraches). Dat wilde ik graag zien.

Op het linkerpaar liep Rob Hinse de 4daagsen van Nijmegen en Haarlem, op rechterpaar liep hij de Grachtenloop - Foto © Rob HInse

Even voor de start van de 5K was er een kortstondige wolkbreuk die even plotseling ophield als dat hij begon. Ik ging staan op de hoek Kinderhuisvest en de Nieuwe Gracht waar ik een goed overzicht had. Ik kon mooi de eerste lopers langs zien komen en even later zag ik warempel Ruud voorbij rennen, blootsvoets. Hij was slechts een uur eerder op de hoogte gesteld van het feit dat iemand een startnummer beschikbaar had. 5 minuten later zag ik daar een paar huaraches, met daarboven, ja, dat moest Rob Hinse zijn. Ik liep een stukje mee en sprak hem bij de finish. Hij heeft verschillende modellen huaraches gebouwd. Deze waren gesneden uit een zwart slaapmatje. Aan de onderkant is de slijtvastheid verbeterd d.m.v. Bisontix. Op de bovenkant is een laagje canvas gelijmd om de grip te verbeteren. Rob heeft er voornamelijk veel kilometers op gewandeld en gaat er dit jaar weer mee op pad in Schotland.

Daarna heb ik de top 10 lopers van de 10K voorbij zien lopen. Ik had al bij de 5K gezien of ik hem zag bij de koplopers, Johan Neve. Daar zag ik hem niet. Hij bleek de 10K te lopen en liep als 6e langs. De rest van zijn leeftijdscategorie (55+) ver achter zich latend.

Al met al zag ik dat het toch wel een leuk loopje was. Ik heb hem de 2 voorgaande jaren gelopen, de 10K. Misschien is het voor volgend jaar wel leuk om aan de 5K mee te doen. Dan hoef ik ook niet 2x hetzelfde rondje en kan ik misschien ook de stap zonder schoenen wagen.

Avondduurloop konijnen ontwijken in NPZK

Selena was het hele weekend al ziek en José was er een paar dagen tussenuit met een vriendin. Op zondagavond kreeg ik Elisa en Amber zover om allebei een uur op te passen zodat ik toch nog een duurloopje kon doen. Het weer was meer dan prima.

Foto: Maurits Burgers

Ik had mijn fiets geparkeerd op de Krullenlaan, daar waar deze overging in een onverharde weg. Van daaruit liep ik naar ingang Bleek en Berg. Onderweg zag ik dat ze al bijna klaar waren met de verbouwing van de Ridders van Brederode. Of het straks nog zo heet, ik heb geen idee. Bij de Oosterplas zaten nog wat recreanten. Ik nam de rode route naar Parnassia (en terug). Onderweg naar het strand waren de onderbenen nog wat stram, waardoor ik deed lekker rustig aan deed. Op het strand, met mijn voeten in het water, belde ik even naar huis om te vragen hoe het ging met Selena. Die wilde dat ik naar huis kwam. Dat kwam goed uit want ik ging even later op huis aan. De terugweg ging lekkerder, beter en sneller dan de heenweg. Ongeveer halverwege krioelde het werkelijk van de konijnen. Op ongeveer 50 cm van mijn voet zat ineens een jong konijntje. Ik stopte en zag een dier in doodsangst. Uiteindelijk had hij door welke kant de dichtstbijzijnde struik was en het arme beestje schoot weg. Overal om mij heen stoven konijnen weg. Ik had mijn bril niet op en meende een katachtig dier te zien. Toen ik dichterbij kwam zag ik dat het een vos was die rustig tussen de konijnen door dribbelde. Hij had zijn buik vast vol en had mij niet eens in de gaten.

Voor ik het wist was ik (jammer genoeg) al weer terug bij de ingang en maakte dankbaar gebruik van het waterfonteintje. Vandaag heb ik een waterrugzak besteld. Die zal zeker van pas komen bij de steeds langere duurlopen in steeds warmer weer. Ik zal deze ook dragen tijdens de Veluwezoomtrail over 2 weken. Qua trainingsomvang ben ik er eigenlijk niet klaar voor, maar vanavond ging het zo goed dat ik denk dat het goed gaat komen.

Gepubliceerd op
Gecategoriseerd als Nieuws, Trainen

Jan Knippenberg Memorial 2012

Ik mocht van geluk spreken dat er nog een loper voor mij over was. Tijdens het wachten kwamen met mondjesmaat lopers met reeds ruim 80 kilometer in de benen begeleid door een fietsvrijwillers de timmerfabriek annex verzorgingspost in IJmuiden binnen. Ik kreeg er koffie en een geel/oranje veiligheidshesje. De lopers kregen desgewenst soep, eten, drinken, massage, ehbo en konden hier hun rugzak aanvullen met meegebrachte mondvoorraad. Ondertussen hoorden we van veel uitvallers vanwege het extreme weer. Regen en ijskoude wind tegen. Het strand zelf was zompig. Dat hadden we de avond ervoor tijdens een #FMTR ook zelf ervaren ter hoogte van Bakkum. De lopers die nog in de race waren kwamen daardoor veel later van het strand in IJmuiden. Er was nu een overschot aan fietsbegeleiders.

Na ruim een uur wachten mocht ik richting het strand fietsen. Omdat het inmiddels licht was konden we de lopers vanaf vele kilometers aan zien komen. Na enige oefening wisten we welke stipjes in de verte wel en welke niet bewogen. Om de ijskoude wind in combinatie met de regen te vermijden stonden we tijdelijk tegen een sanitairgebouwtje uit de wind. Carel Schrama coördineerde de fietsers en trotseerde de koud in zijn motorpak. We zaten nu tegen de doorkomstlimiet en zagen een bewegend zwart stipje in de verte die uiteindelijk splitsten in 2 zwarte stipjes. 2 lopers kwamen er aan en die zouden net te laat binnenkomen. Na overleg met de organisatie besloot men de limiet met een kwartier te verlengen, waardoor deze 2 lopers als laatsten door mochten lopen. De rest werd daarna opgevangen in de timmerfabriek.

© 2012 Bas Beentjes

Luc de Jaeger-braet en Wilma Dierx kregen ieder een fietser. Ik mocht naast Luc fietsen. Hij had het duidelijk gehad en zat behoorlijk in een dip. Eenmaal in de verzorgingspost wilde Wilma weer zo snel mogelijk op pad. Omdat ze op het strand voordeel hadden om beurtelings elkaar uit de wind te houden was het zaak voor Luc om bij Wilma te blijven om dit voordeel te blijven behouden vanaf de noordpier bij Wijk aan Zee. Luc dronk snel een soepje en vervolgde zijn weg.

Om de hoek stonden op dat moment de lopers voor de halve JKM te wachten op het startsignaal. Wilma liep er luid roepend dwars doorheen. Ik kon Luc niet bijhouden omdat ik een opgebroken weg over moest met de fiets aan de hand. Daarna moest ik mij nog een weg banen door de wachtende lopers. Na nog geen 10 seconden kwamen de lopers in hoog tempo op ons af. Ik ging aan de kant van de weg fietsen en Luc werd respectvol gegroet en succes gewenst door veel lopers. Even later werd Luc vergezeld van nog een extra fietsbegeleider. Omdat hij ondertussen geen vrienden met de wind was geworden reden we vlak voor of naast hem naar gelang de windrichting wat nog een hele kunst is. Precies het juiste tempo aanhouden, de kortste bochtjes nemen. Hij was erg blij dat zijn bagagegordel tijdelijk in mijn fietstas kon en was ons erg dankbaar dat we hem over zijn dipje heen hadden geholpen. Na het afscheid liepen Luc en Wilma slechts een paar honderd meter uit elkaar, dus waarschijnlijk konden zij hun weg over het strand weer samen vervolgen.

Een relikwie van Luc

Eenmaal thuis vernam ik uiteindelijk dat Luc was gefinisht op 19.53.15. Als 5e en laatste binnen de tijdslimiet van 20 uur met een speling van minder dan 7 minuten! Wilma is helaas niet gefinished. Velen hadden het over een slagveld. Meer dan de helft was halverwege al uitgevallen. Totaal deden er 27 mee aan de hele afstand van 100 mijl. Ik ben heel trots op ‘mijn’ loper. Hij heeft nu 3 JKM’s uitgelopen. Deze ultraloper heeft ook al 4 Spartathlons en 137 marathons op zijn naam staan.

Gepubliceerd op
Gecategoriseerd als Nieuws