Zorgspecialist Loop 2011

Route

De eerste loop van 2011 wordt nu de Zorgspecialist Loop. En wel de 5K. Deze start in winkelcentrum Schalkwijk en daarna om het oostelijk deel van Schalkwijk heen. Het idee van de 5K is om deze te gaan lopen op VFF’s. 10K is dan nog wat te veel van het goed en vragen om blessures. De loop is precies over 1 maand. Ik wacht nog even met inschrijven. Misschien zet iemand zijn of haar startbewijs nog te koop op Marktplaatst. Mijn broer gaat deze loop ook doen, maar dan veel sneller natuurlijk. Het idee is dat op een dag ik sneller ben. Hij is tenslotte van het fietsen en ik van het lopen.

Update 10 april:
Omdat wij op de dag van de ZSL aan voordelige kaarten konden komen voor Apenheul, loop ik dit evenement niet mee, hoewel ik al ingeschreven had. Mijn startnummer gaat zoals gewoonlijk over naar mijn broer. Ik denk maar zo: Volgend jaar weer een ZSL.

Chi Running techniektraining

Danny Dreyer, de grondlegger van Chi Running

Sinds afgelopen zondag train ik eens per 2 weken met de techniekgroep Chi Running. Onder leiding van Marion Meesters trainen we in Duin en Kruidberg waarbij aan de techniek wordt gewerkt. Dit duurt 1 uur. Daarna is er voor de liefhebbers de mogelijkheid om er nog een duurloop van 1 uur aan vast te plakken. Omdat ik nog niet voldoende getraind ben, was ik zo verstandig niet mee te gaan met de duurloop. Ik heb de Chi Running bijbel inmiddels bijna uit en heb veel theorie in mijn hoofd zitten. Tijdens de training kreeg ik veel aanwijzingen. De theorie in je hoofd hebben en denken dat je met de juiste techniek loopt is heel wat anders dan lopen met de juiste techniek. In mijn geval dan. Gelukkig dat ik dit nu in de praktijk leer. Het valt niet mee, al die aandachtspunten.

Ik noemde het Chi Running boek al schertsend bijbel. Het betreffende boekwerk gaat n.l. niet uitsluitend over de ideale looptechniek, maar ook om een manier van leven. Het is geen boek waar je mee klaar bent wanneer je het ‘uit’ hebt.

Volgende keer gaan we trainen op het strand. Dan trek ik mooi mijn VFF’s aan.

Update 20 februari
We gingen het strand op in de ijzige kou. De enige optie was lopen om warm te blijven. Heel leerzaam om te zien welke voetafdrukken je achterlaat en hoe je dit kan corrigeren. Daarna liepen we de duinen in voor een duurloopje. Daar moest waarempel nog mijn jas uit omdat de zon ging schijnen en er minder wind was. Het was wel iets te lang lopen op de VFF’s.

Update 6 maart
Traning weer gewoon in Duin en Kruidberg. Deze keer werd het hellen en versnellen punt van aandacht. Moeilijkheid voor mij was het hellen vanuit de enkels terwijl het lichaam recht moet blijven. Bij het hellen ging automatisch mijn hoofd teveel naar voren. Daarna een duurloopje.

De paden op, de duinen in

Omdat ik het lopen heel rustig aan weer aan het opbouwen ben, en de laatste training al weer een week achter mij lag, kon ik er niet meer onderuit. Er moest gelopen worden. En waar kan je mooier lopen dan in onze eigen achtertuin (de duinen)? Dus snel op de fiets, in de motregen, naar de duinen, fiets gestald bij de Oosterplas en lopen maar. Een groot rondje om de plas. Nergens pijn, wel een slechte conditie. Onderweg goed op de Chi Running techniek gelet (althans, het eerste stuk heel fanatiek). Nu dit goed lijkt te gaan, ga ik mijn training voorzichtig uitbreiden.

Chi Running

Het boek Chi Running van Danny Dreyer heb ik gekocht omdat ik mij heb ingeschreven voor een techniekcursus Chi Running. Mijn beginnerscursus is na anderhalf jaar al weer aardig weggezakt en ik wil die techniekcursus zo goed mogelijk beginnen door de theorie en de basisoefeningen goed in mijn hoofd te hebben. En omdat mijn blessure nog niet helemaal weg is, wil ik voorzichtig gaan lopen met de juiste techniek. Wie weet kan ik deze blessure dan achter me laten en het is hopelijk mijn laatste. Ik zal hem nog missen als het slecht weer is. Dan heb ik geen excuus meer om binnen te blijven.

Het boek is heel praktisch en overtuigend. Een juiste houding en techniek zorgt voor een ontspannen, efficiënte loop zonder blessures. De Chi Running techniek is gebaseerd op Tai Chi. Alle bewegingen worden gemaakt vanuit de kern. De armen en benen blijven hierdoor ontspannen en raken hierdoor niet overbelast. Je gebruikt geen spierkracht, maar chi. Hierdoor kan je niet alleen sneller lopen dan het conventionele power running, maar je kunt het ook nog eens veel langer volhouden. En na afloop voel je je beter dan voor je begon, dus je herstel is ook nog eens veel sneller.

Het klinkt allemaal bijna te mooi om waar te zijn, maar je krijgt het niet kado. De techniek moet aangeleerd, geperfectioneerd en onderhouden worden. Je bent altijd met je techniek bezig totdat het deel van jezelf geworden is.

2011 wordt een bewogen jaar

Door schade en schande wordt men wijs. Mijn enthousiasme was vorig jaar groter dan mijn kennis en capaciteiten, maar het blijft deels een kwestie van trail & error, alhoewel het veel lezen over lopen in boeken en op internet veel praktisch toepasbare kennis oplevert.

Nu mijn voetblessure, een maand geleden opgelopen tijdens mijn alternatieve Sinterklaasloop, zo goed als weg is en het nieuwe jaar is begonnen, is het tijd voor een vooruitblik.

Morgen zou de Oliebollenloop gelopen worden, ware het niet dat ik dat (nog) niet aan zou durven (ook geen 5K) en ware het niet dat hij is afgelast, wat natuurlijk vooral erg jammer is voor degenen die wel zouden gaan lopen. Dus voor mij (en voor niemand) geen Oliebollenloop, maar ook geen Egmond Halve Marathon (en geen 1/4 marathon). Nee dat kan nog allemaal niet. Wel kan ik 1 dezer dagen mijn Nikes aantrekken en een klein rondje proberen en van daaruit opnieuw beginnen. Als dat goed gaat, weer lekker de duinen in.

Mijn doelen voor 2011:

  1. Mijn actieradius vergroten
    Gewoon weer opnieuw beginnen. Korte stukjes. De 10% regel. Eerst korte loopje met een paar dagen er tussen. Daarna naar korte loopjes elke dag. Afwisselen met schoenen. Daarna 1x per week een duinloop. Enzovoort. Zonder schema.
  2. Blessurevrij blijven
    Door steeds te stoppen als het ergens pijn doet en de 10% regel in acht te nemen en goed op de techniek te letten hoop ik vanaf nu blessurevrij te blijven.
  3. Techniek verbeteren
    Ik heb mij vanmorgen ingeschreven voor een Techniekcursus Chi Running. Deze bestaat uit 5 lessen van 2 uur in Duin en Kruidberg in Santpoort-Noord. Daarnaast wil ik nog het boek Chi Running van Danny Dreyer gaan lezen. Dus die heb ik ook maar meteen even besteld (2e-hands bij Bol).
  4. Genieten van het lopen
    We gaan weer naar het voorjaar toe. De dagen worden langer. Dat wordt puur genieten.
  5. Wennen aan schoenen
    Het lopen op VFF’s hoeft geen doel op zich te worden. Ik neem het mee in mijn trainingen. Door niet elke keer te lopen op VFF’s, maar door af te wisselen loop ik waarschijnlijk minder snel tegen de blessuremuur.
  6. Evenementen
    Meedoen met georaniseerde loopjes die passen binnen mijn actieradius. Dus vooralsnog geen inschrijvingen op evenementen waar ik naar toe moet trainen.

Schiet niet op zo

Zo, even een klaagpost.

Bijna 2 weken geleden al. Mijn glibberige duinloop. Dicht tegen het einde van de route kreeg ik pijn in mijn rechtervoet. Nou heb ik wel vaker wat pijntjes opgelopen tijdens het hardlopen, maar die waren allemaal binnen één tot enkele dagen verdwenen. Deze pijn dus niet. Ik kan al niet eens meer gewoon wandelen zonder pijn.

Maar zoals bijna alle mankementen aan het lichaam zal deze hoogstwaarschijnlijk zonder ingrijpen en met een beetje rust vanzelf weer verdwijnen. Het vervelende is wel dat ik dus nu al bijna 2 weken niet train. Met de Egmond Halve Marathon in zicht (die ik nu al heb teruggebracht naar een kwart marathon) is dit geen goed teken. Ik kan niets anders doen dan gewoon afwachten tot het weg gaat. Als het er na een maand nog is, zal ik mijn fysiotherapeut raadplegen. Zoals het er nu naar uitziet, geen Egmond en misschien ook geen Oliebollenloop.

Update 18 december
Bah, nog steeds. Dus ook de kwart marathon wordt een probleem. Maar ik denk nog steeds dat het vanzelf overgaat. Het is waarschijnlijk ontstaan door een aantal factoren.

  1. Ik ging een afstand lopen waar ik nog niet aan toe was.
  2. De omstandigheden waren extreem te noemen. Ik had natte en relatief koude voeten en maakte vele corrigerende bewegingen tijdens het bijna uitglijden en ontwijken van plassen.
  3. De gewenning aan de minimalistische schoen is nog niet voltooid.

Conclusie: De blessure is mijn eigen schuld.

Update 1 januari
Eindelijk is de pijn bijna weg. Klein stukje geprobeerd te rennen tijdens het wandelen, maar toen bleek de blessure nog niet weg te zijn. Nog even rustig aan doen dus.