Lopen tijdens vrieskou, sneeuw en dooi

Deze week heb ik mij voor het eerst al hardlopend begeven in vrieskou en besneeuwde ondergrond. Daarbij had ik gewoon mijn VFF’s aan. De grip zal niet veel beter of slechter zijn dan met andere schoenen. Het was ook niet ijzelachtig glad. Er lag gewoon platgereden, platgelopen of onaangeroerde sneeuw. In de bochten minderde ik vaart om uitglijden te voorkomen. Ik heb mijn korte route deze week 3 keer belopen en de 3e keer had ik last van koude tenen. Dat kan een probleem zijn bij langere trainingen in de sneeuw. Was wel erg blij met mijn nieuwe apenpak. Die kwam goed van pas en blijkt warm genoeg te zijn (met nog een extra shirt eronder).

Update 5 december
Vandaag renden mijn broer en ik 9K door de Kennemerduinen ter vervanging van de Sinterklaasloop, die we gelopen zouden hebben als deze niet afgelast zou zijn. De zon scheen en de dooi was ongekend. De wind voelde bijna warm aan. De dikke sneeuwdeken van de dag ervoor had plaatsgemaakt voor sneeuwpap en ijswater. Op de duinpaden glibberden we meer dan we liepen en elke stap in de sneeuwpap liet het ijskoude goedje hoog opspatten. Het smeltwater liep nog niet de grond in vanwege de bevroren ondergrond. Al met al een avontuur. Onderweg had ik in mijn VFF’s wel hele natte voeten maar toch had ik slechts koude tenen. Ik had erger verwacht. Mijn broer had gewone loopschoenen aan en die waren ook doorweekt. En we waren niet de enigen, die zo gek waren om daar vandaag te lopen. Ik was waarschijnlijk wel de enige met VFF’s. Ik hoorde een dame achter mij roepen: ‘Wat heeft die nou aan?’ Ik denk dat ze daarmee mijn ongebruikelijke schoenen bedoelde.

De 10% regel

Volgens dit artikel op Active.com kan je maar beter zo geleidelijk mogelijk je trainingsafstand opbouwen. 10% per week zou ongeveer de bovengrens zijn. 3% geeft een garantie van 97% voor een marathon.

En wat doe ik met deze informatie? Aangezien ik 9 januari de Egmond Halve Marathon wil uitlopen, zou ik me maar het beste kunnen houden aan die 10%. Ik loop nu ongeveer 7,5km/wk. Bij een toename van 10% kom ik uit op een afstand van 16K in de laatste week. Dat is te weinig, wil nog een duurloop van 15K doen 1 week voor de HM. Dan kan ik de rest van die week maar 1K lopen. Dus ik ga naar 12% toename per week. Dan kom ik net iets beter uit. Uitzonderingen bevestigen de regel, zullen we maar zeggen.

Dus heb ik nu een mooi trainingsschema gemaakt. Mijn korte route doe ik 2x per week en 1x per week een duurloop die elke week iets langer is. Hiervoor gebruik ik Mijn groene route. In het begin wandel ik een deel van de route om aan het juiste aantal renkilometers te komen, later zal ik de route uitbreiden door een deel of de gehele fietsroute naar de duinen te lopen.

De groene route

De groene route

Afstand: 6K
Locatie: Bloemendaal

De groene route is mijn favoriete trainingsrondje. Helaas moet ik eerst een stukje fietsen voor ik op het startpunt ben, maar dan ben ik wel meteen goed opgewarmd.

Nationaal Park Zuid Kennemerland, ingang Bleek en Berg. Als je vanaf hier de groene paaltjes volgt, zit je op mijn trainingsrondje. Er zitten relatief veel hoogtemeters waardoor deze route een uitdaging is om te lopen.

Je start op de parkeerplaats waar metalen hekjes staan voor het neerzetten van je fiets. Nu loop je door het bos, door een hek, richting de Oosterplas. Daar loop je aan de zuidkant omheen. Daarna moet je flink klimmen door mul zand om een uitkijkpunt te bereiken. Vervolgens weer naar beneden en het fietspad richting Parnassia kruisen. Na 3 heuveltjes kom je in een uitgestrekt dal. Dat het hier vrij kaal is, is nog het gevolg van een duinbrand lang geleden.

Brederodeberg
Brederodeberg
Eenmaal uit het dal kom je op een lang, breed, recht pad en daarna weer een heel smal paadje het bos in. Nu richting het hoogste punt van Kennemerland, de Brederodeberg, 45M. Deze bereik je door 2 flinke trappen op te gaan. Daarna een lang stuk naar beneden, vervolgens is het nog een klein stukje door het bos naar het eindpunt.

De korte route

De korte route
Gewoonlijk ben ik niet zo van de korte routes, maar als het nodig is, dan moet het maar. Het is ook niet echt een mooi lusje, maar wel praktisch. En een naar loopje is het ook niet, want er zit de nodige variatie in. 2 paadjes, meerdere stoepen en een tunneltje. De uitzichten zijn ook niet gering voor deze korte tocht. Ik zie huizenrijen, een drukke autoweg, een tunneltje, een sporthal, een spoorlijn, een station en een plein. Deze route start en eindigt in onze achtertuin. De afstand is kort genoeg (1.76 km) om weer een beetje op gang te komen zonder te forceren.


Foto's van deze route
En hier wat foto’s van deze schitterende route: